02-01-2008, 02:05 AM
Çorak’tan Sarıkaya’ya
Sarıkaya, ilçe merkezine 15 km mesafede olup Kelkit Nehri’nin kuzeyinde yeşil, şirin tipik bir Anadolu köyüdür.
Merkez Sarıkaya ve Hacılı olmak üzere iki mahalleden oluşan Sarıkaya’nın eski ismi “Çorak”tır. Çorak ismi, bacalara serilen ve su geçirmez özelliği olan topraktan esinlenerek verilmiştir. Köyden çıkan bu topraktan çevre köyler de istifade etmektedir.
1980’li yılların ortasına gelindiğinde ise Koyulhisar’daki bazı köyleri gibi Çorak’ın ismi de Sarıkaya olarak değiştirilmiştir. Sarıkaya ismi ise köyün kuzeybatı yamacında kalan sarı kayalardan esinlenerek verilmiştir.
Sarıkaya’nın kuruluşu hakkında geniş çaplı bir araştırma içerisine girilmesine rağmen tatmin edici bilgilere ulaşılmamıştır. Sarıkaya Köyü Derneği’nin Osmanlı arşivlerinde yaptırdığı araştırmalarda, köyün yaklaşık 365 sene önce yaşayan hane reislerinin isimlerine ulaşılmıştır. Arşivlerde, 9 haneden kurulu olan köydeki hane reisleri;
1. Osman Oğlu Mehmet
2. Emrullah Oğlu Yahya
3. Sefer Oğlu Hikmet
4. Mehmet Oğlu İsmail
5. Mahmut Oğlu Ali
6. Halil oğlu Ali
7. Ethem Oğlu Mehmet
8. Osman Oğlu Abdullah
9. Emrullah Oğlu Ömer olarak görülmüştür.
Yakın zamana kadar, Ordu’nun Mesudiye İlçesi’ne bağlı olan Sarıkaya, ilçeye uzaklığı sebebiyle ile Çaylı Köyü ile birlikte Koyulhisar İlçesi’ne geçmiştir. Sarıkaya halkının başlıca geçim kaynağı yem bitkilerine dayalı tarım ve hayvancılıktır. Arıcılık köyde diğer bir gelir kaynağıdır.
Köyde narenciye ve zeytin hariç birçok meyve ve sebze türü yetişmektedir. Geçim sıkıntısı, Sarıkaya’da da beraberinde göçü getirmiştir. Sarıkayalılar, 1950’li yıllarda Tokat’ın Erbaa İlçesi’ne çalışmaya gitmesiyle gurbet hayatı da başlamıştır. 1960’lı yıllara gelindiğinde ise İstanbul’a göç başlamıştır. İstanbul’a göçen Sarıkayalılar, genellikle Kadıköy Fikirtepe Tuzcuoğlu ve Çayırova semtleri civarında yerleşmiştir. Gurbetteki Sarıkayalıların çoğu, ticaretle uğraşmaktadır.
1990’lı yıllardan sonra emekli olup ve işlerini çocuklarına devreden Sarıkayalılar, köylerine geri dönerek gerek yeni evler yapmaya gerekse mevcut evleri tamir etmek suretiyle köydeki yeni yapılanmaya ve köy nüfusunun artmasına katkı sağlamaktadır. Modern konutlar köye ayrı bir özellik katmaktadır. Son yapılan nüfus sayımına göre köyün nüfusu 180 kişidir. Köyde altyapı eksikliği devlet vatandaş işbirliği ile önemli ölçüde çözülmüştür.
DERNEK TARİHÇESİ: 1994 yılında kurulan Sarıkaya Sosyal Yardımlaşma Dayanışma Derneği, üyeleri için çeşitli etkinlikler düzenlemiştir. İlki 1996 yılında düzenlenen Yayla Şenliği ile İstanbul ve köydeki Sarıkayalıların bir araya getirilerek, bütünlük sağlamak, memleket özlemini gidermek gibi çeşitli sosyal ve kültürel birliktelik amaçlanmıştır.
Sarıkaya Derneği, İstanbul Kadıköy, Fikirtepe’de dernek lokalini satın alıp en çağdaş bir şekilde dekore ederek üyelerinin hizmetine sunmuştur. “Gerek Sivas’ta gerekse Koyulhisar’da güç birliğinin faydalarını araştırarak yöre için ne yapabiliriz” gayretinde olan Sarıkaya Köyü Derneği, gençleri kötü alışkanlıklardan uzak tutmak ve birbirleriyle tanışıp kaynaşmasını sağlamak amacıyla futbol takımı kurmuştur. Bu yıl 9’uncusu düzenlenen Koyulhisar ve Köyleri Futbol Turnuvası’nda ilk iki yıl üst üste şampiyon olma başarısı gösteren Sarıkaya Köyü Futbol Takımı, diğer turnuvalarda da final oynayarak iddiasını ve gücünü tescil etmiştir. Sarıkaya Köyü Derneği Başkanlığını 25 Şubat’ta yapılan genel kurulda görevi Murat Kaynar’dan devralan Azamet Yavuz yapmaktadır. Köyün Muhtarı ise Cengiz Akpınar’dır.
Bir köprü, iki köy halkını sevindirdi
Sarıkaya, ulaşım yönünden uzunca bir süre sıkıntı yaşamıştır. 1979 yılında Kelkit Irmağı üzerine yapılan ve Çaylı Köyü’nün de yararlandığı köprü, iki köy halkını büyük bir ızdıraptan kurtarmıştır. Şuan köyün ulaşım sorunu önemli ölçüde giderilmiştir. Sarıkaya İlköğretim Okulu 1964 yılında yapılmıştır. Uzunca süre ders görülen okul, taşımalı eğitim yapıldığından şuan öğretime kapalıdır. Sarıkaya’daki geçmiş dönemlerde civar köylerden de talebelerin ders gördüğü Kur’an kursu binası bugün sağlık ocağı olarak hizmet vermektedir.
Geçmişte Sarıçiçek’te olan Sarıkaya yaylası çeşitli sebeplerden dolayı el değiştirmiştir. Sarıkaya’nın yaylası Eğriçimen Yaylası’nın arkasında ile Folu mevkiindedir. Mesudiye köylerinin yaylaları ile komşu olan Sarıkaya Yaylası’na, eski dernek başkanlarından Yaşar Kaynar’ın gayretleriyle yaptırılan tek tip, çağdaş ve düzenli 15 adet yayla evi, civar yaylalara örnek teşkil etmektedir.
Geldim köyün önüne
İndim görün büküne
Mola verdim çukurların dikinde
Erkekleri bahçede kadınları ekinde
Çalışkandır benim köylüm
Kışın soğuk olur ama; güzeldir yazı
İklimleriyle güzeldir benim köyüm
Ne söyleyelim Raif amca ile Oluk Hacı'ya
Elma, kaysı ile çiri serelerdi bacaya
Soracak olursan Kantarın Temel'i
Ölmeden yeniden evlenmektir onun emeli
Sarıkaya, ilçe merkezine 15 km mesafede olup Kelkit Nehri’nin kuzeyinde yeşil, şirin tipik bir Anadolu köyüdür.
Merkez Sarıkaya ve Hacılı olmak üzere iki mahalleden oluşan Sarıkaya’nın eski ismi “Çorak”tır. Çorak ismi, bacalara serilen ve su geçirmez özelliği olan topraktan esinlenerek verilmiştir. Köyden çıkan bu topraktan çevre köyler de istifade etmektedir.
1980’li yılların ortasına gelindiğinde ise Koyulhisar’daki bazı köyleri gibi Çorak’ın ismi de Sarıkaya olarak değiştirilmiştir. Sarıkaya ismi ise köyün kuzeybatı yamacında kalan sarı kayalardan esinlenerek verilmiştir.
Sarıkaya’nın kuruluşu hakkında geniş çaplı bir araştırma içerisine girilmesine rağmen tatmin edici bilgilere ulaşılmamıştır. Sarıkaya Köyü Derneği’nin Osmanlı arşivlerinde yaptırdığı araştırmalarda, köyün yaklaşık 365 sene önce yaşayan hane reislerinin isimlerine ulaşılmıştır. Arşivlerde, 9 haneden kurulu olan köydeki hane reisleri;
1. Osman Oğlu Mehmet
2. Emrullah Oğlu Yahya
3. Sefer Oğlu Hikmet
4. Mehmet Oğlu İsmail
5. Mahmut Oğlu Ali
6. Halil oğlu Ali
7. Ethem Oğlu Mehmet
8. Osman Oğlu Abdullah
9. Emrullah Oğlu Ömer olarak görülmüştür.
Yakın zamana kadar, Ordu’nun Mesudiye İlçesi’ne bağlı olan Sarıkaya, ilçeye uzaklığı sebebiyle ile Çaylı Köyü ile birlikte Koyulhisar İlçesi’ne geçmiştir. Sarıkaya halkının başlıca geçim kaynağı yem bitkilerine dayalı tarım ve hayvancılıktır. Arıcılık köyde diğer bir gelir kaynağıdır.
Köyde narenciye ve zeytin hariç birçok meyve ve sebze türü yetişmektedir. Geçim sıkıntısı, Sarıkaya’da da beraberinde göçü getirmiştir. Sarıkayalılar, 1950’li yıllarda Tokat’ın Erbaa İlçesi’ne çalışmaya gitmesiyle gurbet hayatı da başlamıştır. 1960’lı yıllara gelindiğinde ise İstanbul’a göç başlamıştır. İstanbul’a göçen Sarıkayalılar, genellikle Kadıköy Fikirtepe Tuzcuoğlu ve Çayırova semtleri civarında yerleşmiştir. Gurbetteki Sarıkayalıların çoğu, ticaretle uğraşmaktadır.
1990’lı yıllardan sonra emekli olup ve işlerini çocuklarına devreden Sarıkayalılar, köylerine geri dönerek gerek yeni evler yapmaya gerekse mevcut evleri tamir etmek suretiyle köydeki yeni yapılanmaya ve köy nüfusunun artmasına katkı sağlamaktadır. Modern konutlar köye ayrı bir özellik katmaktadır. Son yapılan nüfus sayımına göre köyün nüfusu 180 kişidir. Köyde altyapı eksikliği devlet vatandaş işbirliği ile önemli ölçüde çözülmüştür.
DERNEK TARİHÇESİ: 1994 yılında kurulan Sarıkaya Sosyal Yardımlaşma Dayanışma Derneği, üyeleri için çeşitli etkinlikler düzenlemiştir. İlki 1996 yılında düzenlenen Yayla Şenliği ile İstanbul ve köydeki Sarıkayalıların bir araya getirilerek, bütünlük sağlamak, memleket özlemini gidermek gibi çeşitli sosyal ve kültürel birliktelik amaçlanmıştır.
Sarıkaya Derneği, İstanbul Kadıköy, Fikirtepe’de dernek lokalini satın alıp en çağdaş bir şekilde dekore ederek üyelerinin hizmetine sunmuştur. “Gerek Sivas’ta gerekse Koyulhisar’da güç birliğinin faydalarını araştırarak yöre için ne yapabiliriz” gayretinde olan Sarıkaya Köyü Derneği, gençleri kötü alışkanlıklardan uzak tutmak ve birbirleriyle tanışıp kaynaşmasını sağlamak amacıyla futbol takımı kurmuştur. Bu yıl 9’uncusu düzenlenen Koyulhisar ve Köyleri Futbol Turnuvası’nda ilk iki yıl üst üste şampiyon olma başarısı gösteren Sarıkaya Köyü Futbol Takımı, diğer turnuvalarda da final oynayarak iddiasını ve gücünü tescil etmiştir. Sarıkaya Köyü Derneği Başkanlığını 25 Şubat’ta yapılan genel kurulda görevi Murat Kaynar’dan devralan Azamet Yavuz yapmaktadır. Köyün Muhtarı ise Cengiz Akpınar’dır.
Bir köprü, iki köy halkını sevindirdi
Sarıkaya, ulaşım yönünden uzunca bir süre sıkıntı yaşamıştır. 1979 yılında Kelkit Irmağı üzerine yapılan ve Çaylı Köyü’nün de yararlandığı köprü, iki köy halkını büyük bir ızdıraptan kurtarmıştır. Şuan köyün ulaşım sorunu önemli ölçüde giderilmiştir. Sarıkaya İlköğretim Okulu 1964 yılında yapılmıştır. Uzunca süre ders görülen okul, taşımalı eğitim yapıldığından şuan öğretime kapalıdır. Sarıkaya’daki geçmiş dönemlerde civar köylerden de talebelerin ders gördüğü Kur’an kursu binası bugün sağlık ocağı olarak hizmet vermektedir.
Geçmişte Sarıçiçek’te olan Sarıkaya yaylası çeşitli sebeplerden dolayı el değiştirmiştir. Sarıkaya’nın yaylası Eğriçimen Yaylası’nın arkasında ile Folu mevkiindedir. Mesudiye köylerinin yaylaları ile komşu olan Sarıkaya Yaylası’na, eski dernek başkanlarından Yaşar Kaynar’ın gayretleriyle yaptırılan tek tip, çağdaş ve düzenli 15 adet yayla evi, civar yaylalara örnek teşkil etmektedir.
Geldim köyün önüne
İndim görün büküne
Mola verdim çukurların dikinde
Erkekleri bahçede kadınları ekinde
Çalışkandır benim köylüm
Kışın soğuk olur ama; güzeldir yazı
İklimleriyle güzeldir benim köyüm
Ne söyleyelim Raif amca ile Oluk Hacı'ya
Elma, kaysı ile çiri serelerdi bacaya
Soracak olursan Kantarın Temel'i
Ölmeden yeniden evlenmektir onun emeli