05-27-2008, 10:59 PM
yeşilim Yazan:
Çocukluğumu hatırlıyorum. O zamanlar dostluklar bambaşkaydı. İnsan ilişkileri çok doğaldı, çünkü doğal ortamlardaydı. Apartmanlarda bu kadar çok değildi o zamanlar. Mahalle ve sokak aralarında çocuklar rahat rahat oyun oynayabilirlerdi, şimdiki gibi dört duvar arasında bilgisayar başına tıkılmamışlardı. Kadınlar kapı önlerine oturup hem sohbet eder hem de elişi yaparlardı. Kimisi çeyizlik için oya örer, kimisi kanaviçe işler, kimisi de çocuğuna kazak örerdi. Akşamları ev gezmelerine gidilirdi. İnsanlar televizyonun önüne bu kadar bağımlı değildi. Bu kadar çok dizi yoktu. Bu kadar çok kadın programı yoktu ancak insanlar daha mutluydu. Çünkü sohbet vardı. İnsanlar konuşabiliyordu, konuşmayı da biliyordu. Artık sohbetler unutulmuş günümüzde. Herkes kendini över olmuş. Eskiden mahalledeki ya da o sokaktaki kadınlar, birisine yardım edileceğinde bir araya geliverirlermiş. Şimdi herkesin bir işi var. Bayrama birlikte baklavalar yapılarak girilirdi, ya da kışa birlikte hazırlanılırdı imece usulü. Artık bayramlar kıyı kentlerindeki tatillere dönerek, özelliklerini kaybedip, amacından uzaklaştılar.
ah ah nerde o günler keşke geriye gidebilsek eski günleri çok özlüyorum
ah ah nerde o günler keşke geriye gidebilsek eski günleri çok özlüyorum
SAĞOL CANIM TEŞEKKÜRLER
