07-15-2006, 08:33 PM
N.Y 17 yasinda bir lise ogrencisi iken 1996 yilinda yazmis oldugu bi intihar mektubu :
Canimdan cok sevdigim annem ve babamu´a
Sabah uyandiginizda anne yine odama gelip beni uyandirmak isteyeceksin. Belkide bu defaki soguk tenimin sucunu, geceleri ictigim sigara dolayisiyla acik biraktigim pencereye yukleyeceksin. Ama bu defa ben kalkmayacagim anne. Cok dusundum cok tarttim hayatin hafifligiyle kalbimin agrilarini . Bir cok sorunuz belki yanitsiz kalacak biliyorum. Ama bu dakika hicbirini aciklamaya yetmez artik. Ben bosverdim sizde bosverin. Bu odada kafami yastiga koyup tavana baktigim gunlerin anisi geciyor gozlerimden. Yuregim cok burkuldu anne , ne yalniz kalabilmeyi becerebildim nede bir birlikteligin bir parcasi olabilmeyi. Beni olume goturen yolun hic mumkunu olmayan bir hayat oldugunu anladim. Hayatim boyunca hic birseye karar veremedim belki ama bu intihar sanirim hayatimdaki en onemli kararim. Kimsenin sucu yok sadece birilerini ben kaldiramadim.
Canimdan cok sevdigim annem ve babamu´a
Sabah uyandiginizda anne yine odama gelip beni uyandirmak isteyeceksin. Belkide bu defaki soguk tenimin sucunu, geceleri ictigim sigara dolayisiyla acik biraktigim pencereye yukleyeceksin. Ama bu defa ben kalkmayacagim anne. Cok dusundum cok tarttim hayatin hafifligiyle kalbimin agrilarini . Bir cok sorunuz belki yanitsiz kalacak biliyorum. Ama bu dakika hicbirini aciklamaya yetmez artik. Ben bosverdim sizde bosverin. Bu odada kafami yastiga koyup tavana baktigim gunlerin anisi geciyor gozlerimden. Yuregim cok burkuldu anne , ne yalniz kalabilmeyi becerebildim nede bir birlikteligin bir parcasi olabilmeyi. Beni olume goturen yolun hic mumkunu olmayan bir hayat oldugunu anladim. Hayatim boyunca hic birseye karar veremedim belki ama bu intihar sanirim hayatimdaki en onemli kararim. Kimsenin sucu yok sadece birilerini ben kaldiramadim.