05-01-2008, 09:14 PM
YAŞ 7:
Meşrubat içerken gülersem içtiğimin burnumdan geleceğini öğrendim.
YAŞ 12:
Bir şeyin değerini anlamanın en iyi yolunun bir süre ondan yoksun kalmak olduğunu öğrendim.
YAŞ 13:
Annemle babamın elele tutuşmalarının ve öpüşmelerinin beni daima mutlu ettiğini öğrendim.
YAŞ 15:
Bazan hayvanların kalbimi insanlardan daha fazla ısıttığını öğrendim.
YAŞ 18.
İlk gençlik yıllarımın keder, şaşkınlık, ıstırap ve aşktan ibaret olduğunu öğrendim.
YAŞ 24:
Askın kalbimi kırabileceğini ama buna değer olduğunu öğrendim.
YAŞ 33:
Bir arkadaşı kaybetmenin en kestirme yolunun ona ödünç para vermek olduğunu öğrendim.
YAŞ 36: Önemli olanın başkalarının benim için ne düşündükleri değil,benim kendi hakkımda ne düşündüğüm olduğunu öğrendim.
YAŞ 38:
Esimin beni hala sevdiğini, tabakta iki elma kaldığında küçüğünü almasından anlayabileceğimi öğrendim.
YAŞ 41:
Bir insanın kendine olan güveninin, başarısını büyük oranda belirlediğini öğrendim.
YAŞ 44:
Annemin beni görmekten her seferinde sonsuz mutluluk duyduğunu öğrendim.
YAŞ 46:
Yalnızca minik bir kart göndererek bile birinin gönlünü aydınlatabileceğimi öğrendim.
YAŞ 49:
Herhangi bir işi yaptığımdan daha iyi yapmaya çalıştığımda, o işin yaratıcılığa dönüştüğünü öğrendim.
YAŞ 50:
Sevgi, evde üretilmemişse, başka yerde öğrenmenin çok güç olabileceğini öğrendim.
YAŞ 53:
İnsanların bana, izin verdiğim biçimde davrandıklarını öğrendim.
YAŞ 55:
Küçük kararları aklımla, büyük kararları ise kalbimle almam gerektiğini öğrendim.
YAŞ 64:
Mutluluğun parfüm gibi olduğunu, kendime bulaştırmadan başkalarına veremeyeceğimi öğrendim.
YAŞ 70:
İyi kalpli ve sevecen olmanın, mükemmel olmaktan daha iyi olduğunu öğrendim.
YAŞ 82:
Sancılar içinde kıvransam bile başkalarına başağrısı olmamam gerektiğini öğrendim.
YAŞ 90:
Kiminle evleneceğin kararının hayatta verilen en önemli karar olduğunu öğrendim.
YAŞ 95:
Öğrenmem gereken daha pek çok şeyler olduğunu öğrendim.
Allah’ım neden bu kadar geç öğretiyorsun..evet gerçekten ben de öğrendim, ama o öğrendiklerimi uygulamak için geç kaldım..öğrendiklerimi öğreteyim diyorum,kimse öğrenmek istemiyor..çünkü ben değil, onlara, büyük öğretmen HAYAT öğretecek her şeyi, yaşatarak..ve belki de acıtarak..
Yaptığımızı bilememek..bildiğimizi yapamamak..ne acı değil mi?..
Şimdi benim yaşımda öğrendiğiniz pek çok şeyi yapabilme gücünüz yok..Yani. sazlar o sazlar, ama, çalan eller değişti …..
Bir şeyleri öğrenmek için geçen bu sürecin adı; OLGUNLAŞMA olsa gerek..
Filozof Sokrates ne güzel özetlemiş bir yaşam boyu verdiğimiz öğrenme mücadelesini..BİLDİĞİM TEK ŞEY, HİÇBİRŞEY BİLMEDİĞİMDİR..diyerek..
Ne garip deği mi, gençlik yıllarında çok şey bildiğimizi zannederiz..hiçbirşey bilmediğimizi öğrenmemiz ise, çok uzun yıllarımızı alır..
alıntı
Meşrubat içerken gülersem içtiğimin burnumdan geleceğini öğrendim.
YAŞ 12:
Bir şeyin değerini anlamanın en iyi yolunun bir süre ondan yoksun kalmak olduğunu öğrendim.
YAŞ 13:
Annemle babamın elele tutuşmalarının ve öpüşmelerinin beni daima mutlu ettiğini öğrendim.
YAŞ 15:
Bazan hayvanların kalbimi insanlardan daha fazla ısıttığını öğrendim.
YAŞ 18.
İlk gençlik yıllarımın keder, şaşkınlık, ıstırap ve aşktan ibaret olduğunu öğrendim.
YAŞ 24:
Askın kalbimi kırabileceğini ama buna değer olduğunu öğrendim.
YAŞ 33:
Bir arkadaşı kaybetmenin en kestirme yolunun ona ödünç para vermek olduğunu öğrendim.
YAŞ 36: Önemli olanın başkalarının benim için ne düşündükleri değil,benim kendi hakkımda ne düşündüğüm olduğunu öğrendim.
YAŞ 38:
Esimin beni hala sevdiğini, tabakta iki elma kaldığında küçüğünü almasından anlayabileceğimi öğrendim.
YAŞ 41:
Bir insanın kendine olan güveninin, başarısını büyük oranda belirlediğini öğrendim.
YAŞ 44:
Annemin beni görmekten her seferinde sonsuz mutluluk duyduğunu öğrendim.
YAŞ 46:
Yalnızca minik bir kart göndererek bile birinin gönlünü aydınlatabileceğimi öğrendim.
YAŞ 49:
Herhangi bir işi yaptığımdan daha iyi yapmaya çalıştığımda, o işin yaratıcılığa dönüştüğünü öğrendim.
YAŞ 50:
Sevgi, evde üretilmemişse, başka yerde öğrenmenin çok güç olabileceğini öğrendim.
YAŞ 53:
İnsanların bana, izin verdiğim biçimde davrandıklarını öğrendim.
YAŞ 55:
Küçük kararları aklımla, büyük kararları ise kalbimle almam gerektiğini öğrendim.
YAŞ 64:
Mutluluğun parfüm gibi olduğunu, kendime bulaştırmadan başkalarına veremeyeceğimi öğrendim.
YAŞ 70:
İyi kalpli ve sevecen olmanın, mükemmel olmaktan daha iyi olduğunu öğrendim.
YAŞ 82:
Sancılar içinde kıvransam bile başkalarına başağrısı olmamam gerektiğini öğrendim.
YAŞ 90:
Kiminle evleneceğin kararının hayatta verilen en önemli karar olduğunu öğrendim.
YAŞ 95:
Öğrenmem gereken daha pek çok şeyler olduğunu öğrendim.
Allah’ım neden bu kadar geç öğretiyorsun..evet gerçekten ben de öğrendim, ama o öğrendiklerimi uygulamak için geç kaldım..öğrendiklerimi öğreteyim diyorum,kimse öğrenmek istemiyor..çünkü ben değil, onlara, büyük öğretmen HAYAT öğretecek her şeyi, yaşatarak..ve belki de acıtarak..
Yaptığımızı bilememek..bildiğimizi yapamamak..ne acı değil mi?..
Şimdi benim yaşımda öğrendiğiniz pek çok şeyi yapabilme gücünüz yok..Yani. sazlar o sazlar, ama, çalan eller değişti …..
Bir şeyleri öğrenmek için geçen bu sürecin adı; OLGUNLAŞMA olsa gerek..
Filozof Sokrates ne güzel özetlemiş bir yaşam boyu verdiğimiz öğrenme mücadelesini..BİLDİĞİM TEK ŞEY, HİÇBİRŞEY BİLMEDİĞİMDİR..diyerek..
Ne garip deği mi, gençlik yıllarında çok şey bildiğimizi zannederiz..hiçbirşey bilmediğimizi öğrenmemiz ise, çok uzun yıllarımızı alır..
alıntı