05-06-2008, 02:13 PM
ERCİYES'E BAKARKEN....
Hani herkesin sevdiği bir yer vardır...
Kendini dinlediği, daha çok huzur bulduğu, sıkıntılardan arındığı...
Düşünürken bakmak istediği, bakarken daha mutlu düşündüğü yerler vardır...
Benim için öyledir Erciyes ...
Bazen keşke Sivas'ta olsaydı diye içimden hayıflandığım...Belkide bu yüzdendir Kayseri'ye bağlanışım...
Nedendir bilmem ama hep büyülemiştir beni Erciyes. Nereden bakarsam bakayım bir metre ilerden bir metre geriden Ya da bir adım sağdan veya soldan....Hep dünyanın merkezi gelir bana ve öyle bakarım Erciyes'e.
Ana kucağı gibi şehre her girişimde beni kucaklar. Her uyandığımda pencereden görmeden içim rahat etmez. En gergin yattığım gecenin sabahında Erciyesle açınca gözlerimi gerginliğim kaybolur.
Önceki gün yani hafta sonunda; sabaha karşı uyandım. Henüz her yer karanlık ve kimsecikler yok. Yataktan kalktım. Erciyes'i en iyi gördüğüm noktaya gittim. iŞTE BURASI BENİM HUZUR BAHÇEM..
Karşıda sanki anam,aşkım, cennet bahçem var.
Bir gün önce yaşadıklarım sanki bir anda kafamda silindeve tarifsiz bir huzur yakaladım.
Tıpkı daha öncekiler gibi...
Hiçbir şey beni görmüyor hiç kimse benim ne yaptığımı bilmiyordu.
Hava yeni yeni aydınlanmaya başlıyor ve sanki aşkım sokağınbaşıdan görünüyordu. Gecenin karanlığından sıyrılan Erciyes, ortaya çıkmaya başlamış ve bende huzurun kucağına kendimi bırakmıştım...
Öyle ne kadar durdum bilmirum ama kımıldmıyor. Bazen gözümü kapıyor yeni hayallere kucak açıyor, bazen gözlerim açık hayatımın muhasebesini yapıyordum.
...Ve sanki....
Kendimi rahatlamış ve huzurlu bir şekilde yanımdaki kayanın üzerine bıraktım.
Allahım sen ne büyüksün.
Sana şükürler olsun. Beni ve bu güzellikleri yarattığın için.
Bana acı çektirdiğin ve bu acıların sonunda mutluluğu gösterdiğin için sana binlerce şükür.
Bu zevklerden beni mahrum etmediğin bana düşünme yetisi vrediğin için....
Hani herkesin sevdiği bir yer vardır...
Kendini dinlediği, daha çok huzur bulduğu, sıkıntılardan arındığı...
Düşünürken bakmak istediği, bakarken daha mutlu düşündüğü yerler vardır...
Benim için öyledir Erciyes ...
Bazen keşke Sivas'ta olsaydı diye içimden hayıflandığım...Belkide bu yüzdendir Kayseri'ye bağlanışım...
Nedendir bilmem ama hep büyülemiştir beni Erciyes. Nereden bakarsam bakayım bir metre ilerden bir metre geriden Ya da bir adım sağdan veya soldan....Hep dünyanın merkezi gelir bana ve öyle bakarım Erciyes'e.
Ana kucağı gibi şehre her girişimde beni kucaklar. Her uyandığımda pencereden görmeden içim rahat etmez. En gergin yattığım gecenin sabahında Erciyesle açınca gözlerimi gerginliğim kaybolur.
Önceki gün yani hafta sonunda; sabaha karşı uyandım. Henüz her yer karanlık ve kimsecikler yok. Yataktan kalktım. Erciyes'i en iyi gördüğüm noktaya gittim. iŞTE BURASI BENİM HUZUR BAHÇEM..
Karşıda sanki anam,aşkım, cennet bahçem var.
Bir gün önce yaşadıklarım sanki bir anda kafamda silindeve tarifsiz bir huzur yakaladım.
Tıpkı daha öncekiler gibi...
Hiçbir şey beni görmüyor hiç kimse benim ne yaptığımı bilmiyordu.
Hava yeni yeni aydınlanmaya başlıyor ve sanki aşkım sokağınbaşıdan görünüyordu. Gecenin karanlığından sıyrılan Erciyes, ortaya çıkmaya başlamış ve bende huzurun kucağına kendimi bırakmıştım...
Öyle ne kadar durdum bilmirum ama kımıldmıyor. Bazen gözümü kapıyor yeni hayallere kucak açıyor, bazen gözlerim açık hayatımın muhasebesini yapıyordum.
...Ve sanki....
Kendimi rahatlamış ve huzurlu bir şekilde yanımdaki kayanın üzerine bıraktım.
Allahım sen ne büyüksün.
Sana şükürler olsun. Beni ve bu güzellikleri yarattığın için.
Bana acı çektirdiğin ve bu acıların sonunda mutluluğu gösterdiğin için sana binlerce şükür.
Bu zevklerden beni mahrum etmediğin bana düşünme yetisi vrediğin için....