08-27-2008, 02:28 PM
Bir gün geldiğinde yaşanmamış hayallerimizin olduğunu gördüğümüzde herşey için çok geç olacaktır.
Küçük bir çocukken kurduğumuz hayeller vardı ama nedense büyüdüğümüzde hayat mücadelesine düştüğümüzde bu hayallerimizi katlar bir kutuya koyar bir rafa kaldırırız tozlanır umursamayız bile unuturuz zamanla koduğumuz yeri. yıllar geçer zaman geçer ve biz hayatla olan savaşımıza öyle dalmışızdır ki unutulur gider o hayallerimiz. Bazen şöyle bir hatırlar gibi oluruz, fakat aman der vazgeçeriz. Aradan uzun yıllar yıllar geçer bir gün o nihayet kaçınılmaz yaşanması gereken son an geldiğinde yatağımızda hatırlarız o kutuyu; içindeki hayallerimizi gerçekleştirmek isteyipde ama hep daha sonraya bıraktığımız hayallerimizi. İşde o an bir bıçak saplanacaktır yüreğimizin ortasına yapmak istediğimiz ama yapamadığımız ne kadar da çok şey olduğunu görürüz birden içimiz burkulur oysaki daha dün gibidir hayallerimizi kurduğumuz günler. Fakat gerçeklerde önümüzdedir zaman yoktur kalmamıştır hayallerimizin peşinden gitmek için. İşde o an keşkeler başlayacaktır ahhh keşke biraz daha zaman, biraz daha zaman diyeceğizdir. Ama gerçekler acı gerçekler bir tokat gibi çarpacak yüzümüze bize gerçekleri gösterecektir. Neden illa o son anda aklımıza gelir ki hayallerimiz daha önce o rafa koyarken neden bir tarih koymadık çıkartacağımıza dair neden içindeki hayallerden bu kadar çabuk vazgeçebildik. Onlar bizim kendi hayallerimiz değilmiydi? Belki uzaya çıkmayı bile hayal ettik, istediğimiz bir mesleği yapmayı hayal ettik, kitap yazmayı hayal ettik. Tüm bu hayallaerimiz bizimdi istesek tüm hayallerimizi gerçekleştirecek enerji ve istek vardı peki ne olduda kaybettik enerjimizi isteklerimizi nasıl bu kadar hayatın bizi yutmasına izin verdik? Nasıl olduda hayellerimizden vazgeçtik şu an düşünmenizi istiyorum ne vazgeçirdi sizi hayallerinizi gerçekleştirmekten?
Şu an en azından hala o hayallerinizin bulunduğu kutuyu çıkartın tozlarını silkeleyin ve açın kapağını bakın içine hayellerinize hala orada duruyor. Seçin içinden bir tanesini en çok yapmayı istediğiniz güzel bir hayalinizi sizi ve diğer sevdiklerinizi mutluluğa boğacak bir hayaldir, belki sizi mutluluğa götürecek etrafınızdaki insanların sevdiklerinizin de mutlu olmasını sağlayacak bir hayaliniz vardır muhakkak içinde Henüz hiç bir şey için geç değil, bunun farkına varın ve tüm gücünüzle isteyin yapmanız gereken tek şey bu İSTEMEK....
Hülya Akyıldız
Küçük bir çocukken kurduğumuz hayeller vardı ama nedense büyüdüğümüzde hayat mücadelesine düştüğümüzde bu hayallerimizi katlar bir kutuya koyar bir rafa kaldırırız tozlanır umursamayız bile unuturuz zamanla koduğumuz yeri. yıllar geçer zaman geçer ve biz hayatla olan savaşımıza öyle dalmışızdır ki unutulur gider o hayallerimiz. Bazen şöyle bir hatırlar gibi oluruz, fakat aman der vazgeçeriz. Aradan uzun yıllar yıllar geçer bir gün o nihayet kaçınılmaz yaşanması gereken son an geldiğinde yatağımızda hatırlarız o kutuyu; içindeki hayallerimizi gerçekleştirmek isteyipde ama hep daha sonraya bıraktığımız hayallerimizi. İşde o an bir bıçak saplanacaktır yüreğimizin ortasına yapmak istediğimiz ama yapamadığımız ne kadar da çok şey olduğunu görürüz birden içimiz burkulur oysaki daha dün gibidir hayallerimizi kurduğumuz günler. Fakat gerçeklerde önümüzdedir zaman yoktur kalmamıştır hayallerimizin peşinden gitmek için. İşde o an keşkeler başlayacaktır ahhh keşke biraz daha zaman, biraz daha zaman diyeceğizdir. Ama gerçekler acı gerçekler bir tokat gibi çarpacak yüzümüze bize gerçekleri gösterecektir. Neden illa o son anda aklımıza gelir ki hayallerimiz daha önce o rafa koyarken neden bir tarih koymadık çıkartacağımıza dair neden içindeki hayallerden bu kadar çabuk vazgeçebildik. Onlar bizim kendi hayallerimiz değilmiydi? Belki uzaya çıkmayı bile hayal ettik, istediğimiz bir mesleği yapmayı hayal ettik, kitap yazmayı hayal ettik. Tüm bu hayallaerimiz bizimdi istesek tüm hayallerimizi gerçekleştirecek enerji ve istek vardı peki ne olduda kaybettik enerjimizi isteklerimizi nasıl bu kadar hayatın bizi yutmasına izin verdik? Nasıl olduda hayellerimizden vazgeçtik şu an düşünmenizi istiyorum ne vazgeçirdi sizi hayallerinizi gerçekleştirmekten?
Şu an en azından hala o hayallerinizin bulunduğu kutuyu çıkartın tozlarını silkeleyin ve açın kapağını bakın içine hayellerinize hala orada duruyor. Seçin içinden bir tanesini en çok yapmayı istediğiniz güzel bir hayalinizi sizi ve diğer sevdiklerinizi mutluluğa boğacak bir hayaldir, belki sizi mutluluğa götürecek etrafınızdaki insanların sevdiklerinizin de mutlu olmasını sağlayacak bir hayaliniz vardır muhakkak içinde Henüz hiç bir şey için geç değil, bunun farkına varın ve tüm gücünüzle isteyin yapmanız gereken tek şey bu İSTEMEK....
Hülya Akyıldız