04-09-2007, 10:29 PM
Bir koyde, yasli bir adam varmis.. uok fakir.. Ama, Kral bile onu
kiskanirmis.. uyle dillere destan bir beyaz ati varmis ki... Kral, at icin
ihtiyara nerdeyse hazinesinin tamamini teklif etmis ama, adam satmaya yanasmamis..
"Bu at, bir at degil benim icin.. Bir dost.. Insan dostunu satar mi?" dermis hep...
Bir sabah kalkmislar ki, at yok.. Koylu ihtiyarin basina toplanmis..
"Seni ihtiyar bunak.. Bu ati sana birakmayacaklari, calacaklari belliydi.
Krala satsaydin, omrunun sonuna kadar beyler gibi yasardin. Simdi ne
paran var, ne de atin" demisler..
Ihtiyar "Karar vermek icin acele etmeyin" demis.. Sadece 'At kayip'
deyin. uunku gercek bu.. Ondan otesi sizin yorumunuz ve verdiginiz karar.
Atimin kaybolmasi, bir talihsizlik mi, yoksa bir sans mi, bunu henuz
bilmiyoruz. uunku bu olay henuz bir baslangic. Arkasinin nasil gelecegini
kimse bilemez.."
Koyluler ihtiyar bunaga kahkahalarla gulmusler.
Ama aradan 15 gun gecmeden, at bir gece ansizin donmus.. Meger calinmamis, daglara
gitmis kendi kendine.. Donerken de, vadideki 12 vahsi ati pesine takip getirmis.
Koyluler, ihtiyar adamin etrafina toplanip ozur dilemisler..
"Babalik" demisler.. "Sen hakli ciktin.. Atinin kaybolmasi bir talihsizlik
degil adeta bir devlet kusu oldu senin icin.. Simdi bir at surun var.."
"Karar vermek icin gene acele ediyorsunuz" demis ihtiyar.. Sadece atin geri
dondugunu soyleyin. Bilinen gercek sadece bu. Ondan otesinin ne
getirecegini henuz bilmiyoruz. Bu daha baslangic.. Birinci cumlenin
birinci kelimesini okur okumaz, kitap hakkinda nasil fikir
yurutebilirsiniz?.."
Koyluler bu defa ihtiyarla acikca dalga gecmemisler ama, iclerinden "Bu
herif sahiden gerzek" diye gecirmisler..
Bir hafta gecmeden, vahsi atlari terbiye etmeye calisan ihtiyarin tek oglu
attan dusmus ve ayagini kirmis. Evin gecimini temin eden ogul, simdi uzun
zaman yatakta kalacakmis. Koyluler gene gelmisler ihtiyara..
"Bir kez daha hakli ciktin" demisler. "Bu atlar yuzunden tek oglun
bacagini uzun sure kullanamayacak. Oysa sana bakacak baskasi da yok..
Simdi eskisinden daha fakir, daha zavalli olacaksin" demisler..
Ihtiyar "Siz, erken karar verme hastaligina tutulmussunuz" diye cevap
vermis. "O kadar acele etmeyin. Oglum bacagini kirdi. Gercek bu.. utesi
sizin verdiginiz karar.. Ama acaba ne kadar dogru.. Hayat boyle kucuk
parcalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacagi size asla bildirilmez.."
Birkac hafta sonra, ulke, buyuk bir savasa girmek zorunda kalmis. Kral
son bir umitle eli silah tutan butun gencleri askere cagirmis. Koye gelen
gorevliler, ihtiyarin kirik bacakli oglu disinda butun gencleri askere
almislar. Koyu matem sarmis. uunku savasin kazanilmasina imkan yokmus,
giden genclerin ya olecegini ya da esir dusup kole olarak satilacagini
herkes biliyormus.
Koyluler, gene ihtiyara gelmisler..
"Gene hakli oldugun kanitlandi" demisler. "Oglunun bacagi kirik, ama hic
degilse yaninda. Oysa bizimkiler belki asla koye donemeyecekler. Oglunun
bacaginin kirilmasi, talihsizlik degil, sansmis meger.."
"Siz erken karar vermeye devam edin" demis, ihtiyar.. Oysa ne olacagini
kimseler bilemez. Bilinen bir tek gercek var. Benim oglum yanimda,
sizinkiler askerde.. Ama bunlarin hangisinin talih, hangisinin sanssizlik
oldugunu sadece Tanri biliyor."
Lao Tzu, oykusunu su nasihatla tamamlamis :
"Acele karar vermeyin. O zaman sizin de herkesten farkiniz kalmaz.
Hayatin kucuk bir parcasina bakip tamami hakkinda karar vermekten kacinin.
Karar aklin durmasi halidir. Akil, insani daima karara zorlar ve gezi asla
sona ermez.
Bir yol biterken, bir yenisi baslar. Bir kapi kapanirken, bir baskasi acilir.
Bir hedefe ulasirsiniz ve daha yuksek bir hedefin hemen oracikta oldugunu gorursunuz."
" iNSAN RUHUNUN uYLE BuLGELERi VARDIR Ki, ORALARDA FiZigiN KURALLARI
GEuERSiZDiR. uEVREMiZDEKi DOgADA, SANATIN iFADE ETTiKLERiNDE, SEVGiYLE
COsTUgUMUZDA RUH AYAgA KALKAR VE uZuNDE BULUNAN BiR TAKIM GEREKSiNiMLERi
KARsILAR. BU GELisiMiN KAYNAgI iuiMiZDEDiR. iuiMiZDEKi IsIK KENDiMiZDEN
DAHA BuYuK BiR GuCE DOgRU YAKLAsIR. " (SIR ARTHUR EDDINGTON)
" BiZDEN ALINMASI MuMKuN OLMAYAN TEK sEY, CESARET VE ONURLA DAVRANMAK VE
YAsAMIMIZA BiR ANLAM VEREN iDEALLERE BAgLI KALMAKTIR. (C. NEHRU)
