04-10-2007, 04:36 PM
Dusunmeye Davet
Akil- En oz tanimiyla insanoglunu diger canlilardan ayiran en belirgin ve ustun ozellik. Acaba pratik hayatta bu gercekten boyle mi? Yani insanoglu aklini gercekten degeri olcusunde kullanabiliyor mu? Yoksa inanlarin akillari ve akli degerleri etraflarindaki diger akillara ve bunlarin degerlerine gore mi sekilleniyor. Nasil oluyor da onemsiz ve kucucuk seyler gozlerimizde devlesirken olagan ustu sayisiz olusum ve mukemmellikler kuculup onemsizlesebiliyor. urnegin bir yazi yazarken ne kadar cok mukemmellikler ile bu islevin yerine getirildigini dusunelim. Dusunen aklimiz goren gozlerimiz tuslara dokunan ellerimiz elimizin altindaki bu bilgisayar- Bunlarin ve daha pek cogunun ne kadar farkindayiz. Anlayamadigimiz ya da kavrayamadigimiz pek cok sey var hayatimizin tam merkezinde.
Goz- insan gozu ne de harika bir organdir. Bir an olsun yoklugunu dusunmek insan icin en korkunc kabuslardan daha korkutucu gelmez mi? Peki etrafimiza bakip -canim ne olacak yani milyarlarca insanda olan bir sey zaten- demek, bu mukemmelligi kucumsemek ve dogal kabul etmek onun mukemmelligini gercekten kucultur mu acaba? Ya da sahip oldugumuz benzeri pek cok ozelligin yeterince takdir edilmemesi bunlarin onemsiz oldugunun gostergesi midir? iste insanlarin pek cogu bu konuda derin bir gaflet icinde yuzmektedir. Kendiliginden olusmasi mumkun olmayan ve essiz tasarima sahip tum bu mevcudiyeti normal karsilamak ve arkasindaki yaraticiyi yok saymak soz konusu gafleti de beraberinde getirmektedir.
Yeni model bir cep telefonunun kamerasindaki goruntunun netligine hayran kalan resim cekebilme kabiliyeti karsisinda hayrete dusen insan sahip oldugu gozun gorme kabiliyetini ve saniyede kac yuz resim cektigini bir kez olsun dusunmemektedir. Neden? uunku bu dogustan sahip oldugu bir ozelliktir ve insanlarin cogunda bulunmaktadir. Ya teknoloji harikasi robotlar! Hani o televizyonlarda gorup hayran kaldiklarimiz. Yuruyor egiliyor kollari hareket ediyor hatta bazi kelimeler ile konusuyor bile iste mucize iste teknoloji! Ya hayranlik duyan insan hic dusunmez mi yaptigi en kucuk bir harekette bile kac tane kasinin hareket ettigini yururken, otururken, konusurken, gulerken- insan butunuyle en kucugunden en buyugune sahip oldugu islevler ile basli basina bir hayranlik eseridir. Ancak bu mukemmellik -Ama bu sekilde pek cok insan var bu yuzden bunda sasilacak herhangi bir durum yok- olmaktadir pek cok insanda. Bunca insanin sahip oldugu ozellikler aklini yeterince kullanmayan insanlarda tum bunlari onemsizlestirmektedir. Acaba gercekten boylemi buyurun bir an olsun dusunelim-
Akil- En oz tanimiyla insanoglunu diger canlilardan ayiran en belirgin ve ustun ozellik. Acaba pratik hayatta bu gercekten boyle mi? Yani insanoglu aklini gercekten degeri olcusunde kullanabiliyor mu? Yoksa inanlarin akillari ve akli degerleri etraflarindaki diger akillara ve bunlarin degerlerine gore mi sekilleniyor. Nasil oluyor da onemsiz ve kucucuk seyler gozlerimizde devlesirken olagan ustu sayisiz olusum ve mukemmellikler kuculup onemsizlesebiliyor. urnegin bir yazi yazarken ne kadar cok mukemmellikler ile bu islevin yerine getirildigini dusunelim. Dusunen aklimiz goren gozlerimiz tuslara dokunan ellerimiz elimizin altindaki bu bilgisayar- Bunlarin ve daha pek cogunun ne kadar farkindayiz. Anlayamadigimiz ya da kavrayamadigimiz pek cok sey var hayatimizin tam merkezinde.
Goz- insan gozu ne de harika bir organdir. Bir an olsun yoklugunu dusunmek insan icin en korkunc kabuslardan daha korkutucu gelmez mi? Peki etrafimiza bakip -canim ne olacak yani milyarlarca insanda olan bir sey zaten- demek, bu mukemmelligi kucumsemek ve dogal kabul etmek onun mukemmelligini gercekten kucultur mu acaba? Ya da sahip oldugumuz benzeri pek cok ozelligin yeterince takdir edilmemesi bunlarin onemsiz oldugunun gostergesi midir? iste insanlarin pek cogu bu konuda derin bir gaflet icinde yuzmektedir. Kendiliginden olusmasi mumkun olmayan ve essiz tasarima sahip tum bu mevcudiyeti normal karsilamak ve arkasindaki yaraticiyi yok saymak soz konusu gafleti de beraberinde getirmektedir.
Yeni model bir cep telefonunun kamerasindaki goruntunun netligine hayran kalan resim cekebilme kabiliyeti karsisinda hayrete dusen insan sahip oldugu gozun gorme kabiliyetini ve saniyede kac yuz resim cektigini bir kez olsun dusunmemektedir. Neden? uunku bu dogustan sahip oldugu bir ozelliktir ve insanlarin cogunda bulunmaktadir. Ya teknoloji harikasi robotlar! Hani o televizyonlarda gorup hayran kaldiklarimiz. Yuruyor egiliyor kollari hareket ediyor hatta bazi kelimeler ile konusuyor bile iste mucize iste teknoloji! Ya hayranlik duyan insan hic dusunmez mi yaptigi en kucuk bir harekette bile kac tane kasinin hareket ettigini yururken, otururken, konusurken, gulerken- insan butunuyle en kucugunden en buyugune sahip oldugu islevler ile basli basina bir hayranlik eseridir. Ancak bu mukemmellik -Ama bu sekilde pek cok insan var bu yuzden bunda sasilacak herhangi bir durum yok- olmaktadir pek cok insanda. Bunca insanin sahip oldugu ozellikler aklini yeterince kullanmayan insanlarda tum bunlari onemsizlestirmektedir. Acaba gercekten boylemi buyurun bir an olsun dusunelim-
