04-19-2007, 11:46 AM
Gonlunun guzelliginden dolayi adi Sevgi konmus ve Gonul ulkesinin prensesi secilmisti.
Sevgi daima etrafina gulucukler dagitirmis. uunku cok mutluymus.
Sevgi buyurken, bu arada yillar da kuslarin kanatlarina binip uzaklara dogru yol almis.
Birgun Sevgi bahcede otururken aglamaya baslamis.Gozunden yagmur gibi damlalar akmis. Bu sirada bir ses duymus:
-"Yagmur da yagmiyor, ama..bu damlalar da nereden akiyor acaba? Boguluyorum! Kurtarin beni..."
Sevgi saskin bir sekilde etrafina bakmis. Sesin sahibini aramis. Birden dizinde kucucuk bir bocek gormus.
-"Sen de kimsin?" diye sorunca, bocek:
-"Ben Agustos bocegiyim. Aaaaaa..sen agliyor musun? Hem sen kimsin?" diye arka arka sorular sormus.
Sevgi sasirmis, ama mutlu da olmus. Baslamis konusmaya...
-"Ben Sevgiyim. Sizinle tanistigima sevindim. Bana ne olduguna gelince..etrafi seyrediyordum.Yuksek binalari, azalan yesillikleri, kimsesiz ve mutsuz cocuklari, unutulan gulucukleri, bosuna yapilan tartismalari dusununce kendimi tutamadim. Aglamaya basladim. insanlar guzelim dunyayi yok etmeye ugrasiyorlar sanki!Ama dunyacik her seye ragmen direnmeye calisiyor."
Agustos bocegi birden soze atilmis:
-"istee anahtar kelime:direnmek! Sen Sevgisin,degil mi?"
-"Evet"
-"O zaman direnmek zorundasin. Her seye ragmen gulucukler dagitmalisin etrafina. Merak etme,iyi insanlar ve cocuklar senin farkinda! Onlar sana yardim edeceklerdir. Ben de her zaman senin yanindayim." demis Agustos bocegi ve birbirlerine sevgiyle gulumsemisler.
iste o gunden beri Agustos bocegi ve arkadaslari Sevgi ile besteledikleri sarkilari soylerlermis. Kendilerini dinleyenlere Sevgi ile olan dostluklarini hatirlatmaya calisirlarmis!
Yazari : Elif Konar
Sevgi daima etrafina gulucukler dagitirmis. uunku cok mutluymus.
Sevgi buyurken, bu arada yillar da kuslarin kanatlarina binip uzaklara dogru yol almis.
Birgun Sevgi bahcede otururken aglamaya baslamis.Gozunden yagmur gibi damlalar akmis. Bu sirada bir ses duymus:
-"Yagmur da yagmiyor, ama..bu damlalar da nereden akiyor acaba? Boguluyorum! Kurtarin beni..."
Sevgi saskin bir sekilde etrafina bakmis. Sesin sahibini aramis. Birden dizinde kucucuk bir bocek gormus.
-"Sen de kimsin?" diye sorunca, bocek:
-"Ben Agustos bocegiyim. Aaaaaa..sen agliyor musun? Hem sen kimsin?" diye arka arka sorular sormus.
Sevgi sasirmis, ama mutlu da olmus. Baslamis konusmaya...
-"Ben Sevgiyim. Sizinle tanistigima sevindim. Bana ne olduguna gelince..etrafi seyrediyordum.Yuksek binalari, azalan yesillikleri, kimsesiz ve mutsuz cocuklari, unutulan gulucukleri, bosuna yapilan tartismalari dusununce kendimi tutamadim. Aglamaya basladim. insanlar guzelim dunyayi yok etmeye ugrasiyorlar sanki!Ama dunyacik her seye ragmen direnmeye calisiyor."
Agustos bocegi birden soze atilmis:
-"istee anahtar kelime:direnmek! Sen Sevgisin,degil mi?"
-"Evet"
-"O zaman direnmek zorundasin. Her seye ragmen gulucukler dagitmalisin etrafina. Merak etme,iyi insanlar ve cocuklar senin farkinda! Onlar sana yardim edeceklerdir. Ben de her zaman senin yanindayim." demis Agustos bocegi ve birbirlerine sevgiyle gulumsemisler.
iste o gunden beri Agustos bocegi ve arkadaslari Sevgi ile besteledikleri sarkilari soylerlermis. Kendilerini dinleyenlere Sevgi ile olan dostluklarini hatirlatmaya calisirlarmis!
Yazari : Elif Konar
