04-27-2007, 03:11 AM
BiR uguT VE BiR siiR (*)
Prof. Dr. M. Es'ad COsAN Rh.A
Gonumuzde bazilari olumun adini bile duymak istemez, -Birakin su soguk sozleri, icimiz karariyor, nesemiz kaciyor.- derler. Bu gafletin eseridir. Kulak tikayip, goz kapayip, sirt cevirip kactiklari ecel boylelerini ansizin ve cok ters durumda yakalayiverir. Asil akillica hareket olumu hic hatirdan cikarmamak, dunyanin faniligini ve omrun sur'atle gecip gittigini gorup, mumkun oldugu kadar cok hayirli is ve salih amel islemek, Mevla'nin sevmedigi her seyden uzaklasarak ahirete ve buyuk hesab gunune hazirlanmaktir.
inkar edilemeyecek, acik secik bir gercektir ki olum herkesin icip tadacagi aci bir serbet, kabir her faninin gececegi korkulu bir kapidir. Niye baska ogutcu ariyoruz; her an ve her yerde, cevremizde donup duran olum bize nasihatci ve vaiz olarak kafi gelmiyor mu?
Nefislerini terbiye etmek, olgunlasmak ve iyi bir kul olarak yuce Tanriya ulasmak isteyen buyuk din alimleri, bu yuzden, olumu hatirlamayi, tasavvuf yolunun onemli bir ruknu haline getirmislerdir. Dervislerin sabah-aksam tesbihlerden once yaptiklari rabita-i mevt, yani kisinin kendi olumu ile ilgili hal ve sahneleri hayalinde canlandirma islemi, tesirli ve faydali bir islemdir. uunku bu tezekkur-i mevt, nefsin cesitli hastaliklarina karsi en muessir ilactir. Hubb-i dunya, yani dunyanin fana lezzetlerine aldanip dalmak, tul-i emel yani gafletle, arzu ve emellerin uzayip gitmesi, kibir, ucub vs. gibi buyuk dertler icin en iyi panzehir olumu anmaktir.
Bugun cevremizde musahede ettigimiz ferdi veya ictimaa kotuluklerin temelinde ise nefis ve onun tedavisi yapilmamis, hastaliklarinin yattigi iyice gorulmektedir.
O halde tezekkur-i mevt'i kucumsemeyelim. Olgunluk ve gercek dindarlik gucunu, buyuk olcude bu kaynaktan almaktadir.
Hic suphe yok ki, -Bunlar eski ve bos seyler, insan bu dunyaya bir kere gelir; ye, ic eglen, kendini dusun; yasamana, zevkine bak...- tarzindaki sakat felsefeleri atip, ecdad-i kiramin yaptigi gibi, hayatin onunu sonunu ve manasini daha derin dusunse idik, fert ve millet olarak simdikinden daha iyi durumda olur; ahlakli, faydali, olgun kisiler olarak vatan ve milletimizi cok daha fazla mamur kilardik.
Madda ve maneva yonden kazancli, iyi ve olgun kisiler olmak istiyor muyuz? O halde olumu unutmayalim.
Sozum dinle benim, kardas!
Unutma halet-i nez'i.
Gidersen bu yola, yoldas!
Unutma halet-i nez-i.
Veda edip ehibbaya
Gidersin Dar-i Ukbaya
Sakin meyletme dunyaya
Unutma halet-i nez-i.
Hani aba vu ecdadin?
Hani' ashab u evladin?
Senin de kalacak adin
Unutma halet-i nez'i.
Bir fani dara aldanma
Vefasiz yara aldanma
Kati mekkara aldanma
Unutma halet-i nez-i.
Gotur neftsen heva fikrin,
Dusur kalbe Huda zikrin.
Ara derde deva ilkin,
Unutma halet-i nez-i.
(Not: Bu siir Zeyna adli bir saire ait olup, anlasilmasi icin yer yer degistirilmistir.)
(*) islam Mecmuasi, Munchen, B. Almanya, Mart 1976, s.6.
Prof. Dr. M. Es'ad COsAN Rh.A
Gonumuzde bazilari olumun adini bile duymak istemez, -Birakin su soguk sozleri, icimiz karariyor, nesemiz kaciyor.- derler. Bu gafletin eseridir. Kulak tikayip, goz kapayip, sirt cevirip kactiklari ecel boylelerini ansizin ve cok ters durumda yakalayiverir. Asil akillica hareket olumu hic hatirdan cikarmamak, dunyanin faniligini ve omrun sur'atle gecip gittigini gorup, mumkun oldugu kadar cok hayirli is ve salih amel islemek, Mevla'nin sevmedigi her seyden uzaklasarak ahirete ve buyuk hesab gunune hazirlanmaktir.
inkar edilemeyecek, acik secik bir gercektir ki olum herkesin icip tadacagi aci bir serbet, kabir her faninin gececegi korkulu bir kapidir. Niye baska ogutcu ariyoruz; her an ve her yerde, cevremizde donup duran olum bize nasihatci ve vaiz olarak kafi gelmiyor mu?
Nefislerini terbiye etmek, olgunlasmak ve iyi bir kul olarak yuce Tanriya ulasmak isteyen buyuk din alimleri, bu yuzden, olumu hatirlamayi, tasavvuf yolunun onemli bir ruknu haline getirmislerdir. Dervislerin sabah-aksam tesbihlerden once yaptiklari rabita-i mevt, yani kisinin kendi olumu ile ilgili hal ve sahneleri hayalinde canlandirma islemi, tesirli ve faydali bir islemdir. uunku bu tezekkur-i mevt, nefsin cesitli hastaliklarina karsi en muessir ilactir. Hubb-i dunya, yani dunyanin fana lezzetlerine aldanip dalmak, tul-i emel yani gafletle, arzu ve emellerin uzayip gitmesi, kibir, ucub vs. gibi buyuk dertler icin en iyi panzehir olumu anmaktir.
Bugun cevremizde musahede ettigimiz ferdi veya ictimaa kotuluklerin temelinde ise nefis ve onun tedavisi yapilmamis, hastaliklarinin yattigi iyice gorulmektedir.
O halde tezekkur-i mevt'i kucumsemeyelim. Olgunluk ve gercek dindarlik gucunu, buyuk olcude bu kaynaktan almaktadir.
Hic suphe yok ki, -Bunlar eski ve bos seyler, insan bu dunyaya bir kere gelir; ye, ic eglen, kendini dusun; yasamana, zevkine bak...- tarzindaki sakat felsefeleri atip, ecdad-i kiramin yaptigi gibi, hayatin onunu sonunu ve manasini daha derin dusunse idik, fert ve millet olarak simdikinden daha iyi durumda olur; ahlakli, faydali, olgun kisiler olarak vatan ve milletimizi cok daha fazla mamur kilardik.
Madda ve maneva yonden kazancli, iyi ve olgun kisiler olmak istiyor muyuz? O halde olumu unutmayalim.
Sozum dinle benim, kardas!
Unutma halet-i nez'i.
Gidersen bu yola, yoldas!
Unutma halet-i nez-i.
Veda edip ehibbaya
Gidersin Dar-i Ukbaya
Sakin meyletme dunyaya
Unutma halet-i nez-i.
Hani aba vu ecdadin?
Hani' ashab u evladin?
Senin de kalacak adin
Unutma halet-i nez'i.
Bir fani dara aldanma
Vefasiz yara aldanma
Kati mekkara aldanma
Unutma halet-i nez-i.
Gotur neftsen heva fikrin,
Dusur kalbe Huda zikrin.
Ara derde deva ilkin,
Unutma halet-i nez-i.
(Not: Bu siir Zeyna adli bir saire ait olup, anlasilmasi icin yer yer degistirilmistir.)
(*) islam Mecmuasi, Munchen, B. Almanya, Mart 1976, s.6.
guzel emegine saglik.. 