05-14-2007, 01:44 PM
Gectigimiz gunlerde, Fenerbahce-Besiktas kulupleri arasinda oynanan musabaka, gerek skor, gerekse yasanilan lar acisindan bir hayli ilginc olaylara sahne oldu. uok carpici olani ise tribunlere asilan bir pankartti!
soyle yaziyordu;
-iki ekmek, bir sise sut.-
Toplum, bu soze odaklandi. Boylesi bir olayda cok kisa zamanda yazilan yazilarin ve yirmi dort saat izlemek durumunda bulundugumuz TV programlarinin cokluguna bakip sasirmamak elde degil.
Bu amacla agzi laf yapabilen isin uzmanlari, incir cekirdegini bile doldurmayacak sekilde konusup durdu. Kuskusuz, herkesin bir mesele hakkinda fikrini soylemesine itiraz edilemez; ama bu kadari da cidden fazlaydi. Medya herhalde boyle abartili konulara ihtiyac duyuyor olmali ki basit bir sey de hemen hamaratlasiyor ve gercekleri bir anda ters yuz ediveriyor. Haber zenginlesmesi denen sey boyle mi olmali? Bilemiyorum ama hic de hos oldugunu dusunmuyorum.
uunku -laf olsun torba dolsun- turunden yazilarla bir yere varilamiyor.
Ben, bu ve benzeri olaylar sirasinda takinilan tavirlari, hala bir esikten atlamadigimizin gostergesi olarak kabul ediyorum.
Aslinda pankartta abartilacak, yasayanlarini rencide edecek ya da kahraman duzeyine getirecek bir sey yoktu. ince bir hiciv sanati vardi. Oyun alaninda artan rekabetin baskisi/anlayisi ile yazilmis bir sozdu. uok enteresandir, bugun batida bizdeki kadar hin fikirli olmuyor insanlar. Boyle bir durum, oralarda bir hakaret unsuru tasimadigindan belki de. Ama -yarasi olan gocunur- ornegi, bizim cok agirimiza gidiyor ve hemen buyuk bir istahla ispata/elestiriye yoneliyoruz...
Bir suredir okurlarimin dilegi istikametinde bir karar almistim. Sporla ilgili tek bir cumle bile yazmayacaktim. Ama niyetim farkli. simdi bu pankart olayi ile yasananlari baska yere, gercek yasama/tasavvuf boyutuna tasiyorum. Dolayisiyla, sozumden donmus sayilmam.
Evliya menkibelerini okumusunuzdur. Bir seyhe intisap eden muridin yapagelecegi ilk is; arzusu hilafina, etrafi supurmek, cali cirpi toplamak, tuvaletleri temizlemektir. Dervis, onceki yasaminda ne denli kariyere sahip olursa olsun, soyleneni mutlaka yapmak zorundadir.
Bu islev, iradesi kirilana, kendisine aci ve izdirap vermeyene, donusum yolunu acana kadar devam eder. Yapisal donusum isaretleri/isiklari alindiginda, eski huy ve karakteri ile alakasi olmayan bir hale geldiginde gorevini tamamlamis sayilir. Aksi tavirlari ise -nefsin oyununa gelmekten ya da onun ekmegine yag surmekten- baska bir anlam tasimaz.
Degerli dostlarim!
simdi sadede gelelim. Eger bugun hala, onur/ gurur/kibir/benlik vs. gibi dusuncelerle yasiyor ve bu yonde endiseler tasiyorsaniz, inanin bu haliniz, her seyden once sizin iLMiN kiyilarinda ne aradiginizi yeterince algilayamamis/sorgulamamis oldugunuzu gosterir.
uunku suphesiz, Allah-in ahlaki ile ahlaklanmak, bazi beseri dusuncelerden ve belirli kurallar cercevesinden uzaklasmak anlamina gelir.
Boylesine atil bir iradenin devamliligi, kendimize katki yapmak gibi bir iddia tasimaktan uzak olur.
Bizim kisacik ve degersiz bir yasamda iki ekmek ve bir sise sutten alacagimiz ders, bu olmalidir.
soyle yaziyordu;
-iki ekmek, bir sise sut.-
Toplum, bu soze odaklandi. Boylesi bir olayda cok kisa zamanda yazilan yazilarin ve yirmi dort saat izlemek durumunda bulundugumuz TV programlarinin cokluguna bakip sasirmamak elde degil.
Bu amacla agzi laf yapabilen isin uzmanlari, incir cekirdegini bile doldurmayacak sekilde konusup durdu. Kuskusuz, herkesin bir mesele hakkinda fikrini soylemesine itiraz edilemez; ama bu kadari da cidden fazlaydi. Medya herhalde boyle abartili konulara ihtiyac duyuyor olmali ki basit bir sey de hemen hamaratlasiyor ve gercekleri bir anda ters yuz ediveriyor. Haber zenginlesmesi denen sey boyle mi olmali? Bilemiyorum ama hic de hos oldugunu dusunmuyorum.
uunku -laf olsun torba dolsun- turunden yazilarla bir yere varilamiyor.
Ben, bu ve benzeri olaylar sirasinda takinilan tavirlari, hala bir esikten atlamadigimizin gostergesi olarak kabul ediyorum.
Aslinda pankartta abartilacak, yasayanlarini rencide edecek ya da kahraman duzeyine getirecek bir sey yoktu. ince bir hiciv sanati vardi. Oyun alaninda artan rekabetin baskisi/anlayisi ile yazilmis bir sozdu. uok enteresandir, bugun batida bizdeki kadar hin fikirli olmuyor insanlar. Boyle bir durum, oralarda bir hakaret unsuru tasimadigindan belki de. Ama -yarasi olan gocunur- ornegi, bizim cok agirimiza gidiyor ve hemen buyuk bir istahla ispata/elestiriye yoneliyoruz...
Bir suredir okurlarimin dilegi istikametinde bir karar almistim. Sporla ilgili tek bir cumle bile yazmayacaktim. Ama niyetim farkli. simdi bu pankart olayi ile yasananlari baska yere, gercek yasama/tasavvuf boyutuna tasiyorum. Dolayisiyla, sozumden donmus sayilmam.
Evliya menkibelerini okumusunuzdur. Bir seyhe intisap eden muridin yapagelecegi ilk is; arzusu hilafina, etrafi supurmek, cali cirpi toplamak, tuvaletleri temizlemektir. Dervis, onceki yasaminda ne denli kariyere sahip olursa olsun, soyleneni mutlaka yapmak zorundadir.
Bu islev, iradesi kirilana, kendisine aci ve izdirap vermeyene, donusum yolunu acana kadar devam eder. Yapisal donusum isaretleri/isiklari alindiginda, eski huy ve karakteri ile alakasi olmayan bir hale geldiginde gorevini tamamlamis sayilir. Aksi tavirlari ise -nefsin oyununa gelmekten ya da onun ekmegine yag surmekten- baska bir anlam tasimaz.
Degerli dostlarim!
simdi sadede gelelim. Eger bugun hala, onur/ gurur/kibir/benlik vs. gibi dusuncelerle yasiyor ve bu yonde endiseler tasiyorsaniz, inanin bu haliniz, her seyden once sizin iLMiN kiyilarinda ne aradiginizi yeterince algilayamamis/sorgulamamis oldugunuzu gosterir.
uunku suphesiz, Allah-in ahlaki ile ahlaklanmak, bazi beseri dusuncelerden ve belirli kurallar cercevesinden uzaklasmak anlamina gelir.
Boylesine atil bir iradenin devamliligi, kendimize katki yapmak gibi bir iddia tasimaktan uzak olur.
Bizim kisacik ve degersiz bir yasamda iki ekmek ve bir sise sutten alacagimiz ders, bu olmalidir.