12-18-2007, 11:41 AM
Kendimizi kandırmadık mı yıllarca? Gidenlerin ardından 'unutuldun' diye yalan söylemedik mi? Yalnız gecelerde, kendimizden gizli camlarda hıçkıra hıçkıra ağlamadık mı? Beklemedik mi camlarda çoğu kez? Her telefon çalışında kalp krizi geçirir gibi çarpmadı mı yüreğimiz? Gücümüzün tükendiğini hissetmedik mi yağmurlu günlerde? Düşmek istedik ama düşemedik. Çünkü çamurdu yerler. Gitmek istedik gidemedik. Çünkü kaya gibi gururumuz önümüzde. Defalarca yırtmak için almadık mı resimleri elimize? Ama her seferinde öperek koymadık mı yerine? Aslında biz bugüne kadar hep başkalarını ve zavallı yorgun yüreğimizi kandırdık. Onu hep sevdik hiç vazgeçmeden....
alıntı
alıntı