12-29-2007, 05:25 PM
TABİKİ MUTLUYUM ....
12-29-2007, 05:38 PM
ben HESNA'dan çok büyüğüm ama siteden bizden çok eski olması , siteye çok emeği geçmesinden ve çok faal olmasından dolayı hepimizin ABLASI sayılır
12-30-2007, 08:48 AM
GÜNAYDIN CAN HEMŞEHRİLERİM İYİ PAZARLAR İYİ TATİLLER
12-30-2007, 09:21 AM
Bugün yine sensizlik fırtınalarıyla boğuştu yüreğim isteksizce… Sensiz bir gün daha bitmiş, beynimi yine senli ve sensiz düşünceler yiyip bitirmişti. Saatin uyu dercesine kulağımda çınlayan tik takları etkilemiyordu beni… Sen takılmıştın aklımın ağlarına, düşündüm, zamana aldırış etmeden düşündüm…
Saat iyice ilerlemişti artık… Gecenin karanlığında daha boğucuydu bu koca şehir. Aklım hayır diyordu, vazgeç artık ondan, gülücükler saç yine etrafına… Düşündüm bir an, acaba en son ne zaman içimden gelerek kahkaha atmıştım ki… Eminim sen hayatıma girmeden önceydi!!!
Sen neydin, kimdin? Karanlığımı aydınlatan ışığımdın benim. Ama bu karanlığı kim çökertti benim hayatıma? Sen tabi ki!!! Üstüne de, karanlığımı aydınlatan ışığımsın dediğimde gülümseyerek onayladın beni marifet yaparcasına… Geç gördüm işte gülen gözlerinin ardındaki şeytanı…
Bana demiştin ya sen daha çocuksun diye, bak artık ben de büyüdüm. Anladım ki; doğum günümü sen unutsan da benim yaşım artıyor, alışverişe seni çağırmasam da eğlenebiliyorum gezerken, sen olmasan da çikolatanın tadı varmış… Sanırdım ki her şey seninle güzel, hayır işte dünya sensiz de dönüyor. Ben sensiz de yaşıyorum senle doğmadım ne de olsa…
Hadi şimdi ben isyan bayrağını çekip kovmadan çık git hayatımdan. Gelişin gibi şatafatlı olmasa da olur gidişin yeter ki git… Bu kez arkandan masumca akmayacak gözyaşlarım… Bu kez ben de gideceğim senin tam aksi yönüne aramızdaki mesafe iyice açılsın diye, umrumda bile olmayacak gidişin!!!
Upuzun bir rüyadan uyandım bu sabah… Rüya mı kabus mu bilmiyorum ya neyse işte… Sensiz yeni bir güne, yeni bir hayata merhaba! Gördüğüm en uzun ve can yakıcı rüyaydın ve sabah oldu bittin işte. İyi ki uyanmışım vakit fazla geç olmadan… Yeni günün tüm güzellikleri benim artık… Hayat ben geliyorum tüm neşemle yine cıvıl cıvıl… Ohh be iyi ki uyandım, iyi ki… Günaydın hayat günaydın!!!...
alıntı
_________________
Saat iyice ilerlemişti artık… Gecenin karanlığında daha boğucuydu bu koca şehir. Aklım hayır diyordu, vazgeç artık ondan, gülücükler saç yine etrafına… Düşündüm bir an, acaba en son ne zaman içimden gelerek kahkaha atmıştım ki… Eminim sen hayatıma girmeden önceydi!!!
Sen neydin, kimdin? Karanlığımı aydınlatan ışığımdın benim. Ama bu karanlığı kim çökertti benim hayatıma? Sen tabi ki!!! Üstüne de, karanlığımı aydınlatan ışığımsın dediğimde gülümseyerek onayladın beni marifet yaparcasına… Geç gördüm işte gülen gözlerinin ardındaki şeytanı…
Bana demiştin ya sen daha çocuksun diye, bak artık ben de büyüdüm. Anladım ki; doğum günümü sen unutsan da benim yaşım artıyor, alışverişe seni çağırmasam da eğlenebiliyorum gezerken, sen olmasan da çikolatanın tadı varmış… Sanırdım ki her şey seninle güzel, hayır işte dünya sensiz de dönüyor. Ben sensiz de yaşıyorum senle doğmadım ne de olsa…
Hadi şimdi ben isyan bayrağını çekip kovmadan çık git hayatımdan. Gelişin gibi şatafatlı olmasa da olur gidişin yeter ki git… Bu kez arkandan masumca akmayacak gözyaşlarım… Bu kez ben de gideceğim senin tam aksi yönüne aramızdaki mesafe iyice açılsın diye, umrumda bile olmayacak gidişin!!!
Upuzun bir rüyadan uyandım bu sabah… Rüya mı kabus mu bilmiyorum ya neyse işte… Sensiz yeni bir güne, yeni bir hayata merhaba! Gördüğüm en uzun ve can yakıcı rüyaydın ve sabah oldu bittin işte. İyi ki uyanmışım vakit fazla geç olmadan… Yeni günün tüm güzellikleri benim artık… Hayat ben geliyorum tüm neşemle yine cıvıl cıvıl… Ohh be iyi ki uyandım, iyi ki… Günaydın hayat günaydın!!!...
alıntı
_________________
12-30-2007, 09:26 AM
GÜNAYDIN,GRİ HAVADA İNCİ TANESİSİN SESİYLE.SOĞUKMUŞ GİBİ GÖRÜNÜP, İÇİME HUZUR VEREN GÖRÜNTÜYLE GÜNAYDIN.DÜŞÜP YERE TEKRARDAN YÜKSELEBİLEN UMUTLARLA GÜNAYDIN.KULAĞINI VE RUHUNU OKŞAYAN MÜZİĞİN MELODİSYLE GÜNAYDIN.ANLATILAMAYACAK DUYGUYLA GÜNAYDIN,SESSİZLİĞİN ANLATIMIYLA GÜNAYDIN.GÜNAYDIN BAKTIĞIN HER TARAFA, GÜNAYDIN GÖZÜNÜN ALABİLDİĞİ SONSUZLUĞA,
12-30-2007, 09:27 AM
Çok değil daha azıcık gerilere gittiğimizde güne aydınlık uyandığımız sabahlarımız vardı.
Şiir gibi uyandığımız sabahlar.
Öykü tadında yaşadığımız günler…
...
bizim evlerimiz vardı birbirine komşu
her birinin önünde bir ağaç büyürdü olmazsa olmaz
gölgesine kadınlar otururdu, dallarına salıncaklar kurulur
gövdesinde karıncalar yürürdü, yaprağında rüzgar
şimdi hangi gölgede serinler o kadınlar, karıncalar nerelerdedir
hangi sabahlara uyanır o çocuklar..
...
Şimdi nasıl bir sabahtır uyandığımız. Yaşam adına neyin heyecanıdır duyduğumuz. Yoksa günü çalıştığımız mıdır akşamlarına kadar, sözü konuştuğumuz mudur birbirimizi anlatmadan, sarıldığımız mıdır her fırsatta ama dokunmadan, perdesini kapadığımız her evde bir saltanat mıdır tek başımıza kurduğumuz, bir yalnızlık mıdır sözüm ona tavan aralarında gül yaprakları gibi kuruttuğumuz…
Güne uyanmak yürek ister, sevda ister, günaydın şiirleri ister. Uzun bir ırmak gibi hayatın damarlarında dolaştığımız günlere uyanmak.
Öyle mesailerde çürüdüğümüz, yalnızlıktan kuruduğumuz, yaşamın dışında her şeyi sırtımıza kambur ettiğimiz günlere uyanmak değil.
Güne uyanmak (hep) beraberlik ister.
Öyle birileri daha fazla uyusun diye erken uyanmak değil, beraber uyanmak kaçta uyanılacaksa; beraber vurmak çekici demire, ne kadar vurulacaksa; beraber gülebilmek kaç ağız gülünecekse…
...
GÜNAYDIN ŞİİRLERİ
kuşlarla beraber uyanacaksın
motorları mavilere sürecek balıkçılar
kepenkleri açılacak dükkanların
çocuklar uykulu gözlerden süzülecek okullara
anneleri arkalarından son bir kez bakacak balkonlarda
otobüs duraklarında hiç olmadıkları kadar yakın insanlar birbirlerine
sokak lambaları soluklaşacak sabahın beyazlığında
önce çıplaklığın uyanacak sonra sıcaklığın
sen günaydın derken dostlarına
ben seni gecede aramaktan bitkin
uykuya dalacağım
saçların uzamış üstelik düşlerimde
ağzın öpülmeye çatlamış toprak toprak
beni de özlemişsin kendinden saklayarak
içini bir ur gibi sarmış bu hasret,
sokağa çıkacaksın, yeni başlayan yağmurdan
ilk damla gözlerine düşecek, ıslanacak bir şehir gözlerinden sebep
ben gecede dolaşan bir dinginlik
sen gölgelerle çoğalan serinlik
bak sevgilim ay çekiliyor usulca gökyüzünün sularından
aydınlanıyor her yer, ülkene güneş doğuyor
önce saçların uyanıyor ince ve kırılgan
yaramaz bir çocuk gibi dokunuyor yüzünün çizgilerine,
ağzın dilini arıyor bir süre, bir süre nefesini
gülün inceliğini ezgi biliyor sesinin tınısı
ellerin neye dokunsa ardı sen
ayakların seni değil, yeni bir günün heyecanını taşıyor
tanımadığın insanlar seni bekliyor duraklarda
adın sabahın en güzel saati, duruluyor dudaklarda..
...
Önce değiştirmeye güne uyanmakla başlayacağız.
Her şeyden önce günaydın demeyi öğreneceğiz birbirimizin gözlerine bakarak..
Günaydın..
Onur Can
Şiir gibi uyandığımız sabahlar.
Öykü tadında yaşadığımız günler…
...
bizim evlerimiz vardı birbirine komşu
her birinin önünde bir ağaç büyürdü olmazsa olmaz
gölgesine kadınlar otururdu, dallarına salıncaklar kurulur
gövdesinde karıncalar yürürdü, yaprağında rüzgar
şimdi hangi gölgede serinler o kadınlar, karıncalar nerelerdedir
hangi sabahlara uyanır o çocuklar..
...
Şimdi nasıl bir sabahtır uyandığımız. Yaşam adına neyin heyecanıdır duyduğumuz. Yoksa günü çalıştığımız mıdır akşamlarına kadar, sözü konuştuğumuz mudur birbirimizi anlatmadan, sarıldığımız mıdır her fırsatta ama dokunmadan, perdesini kapadığımız her evde bir saltanat mıdır tek başımıza kurduğumuz, bir yalnızlık mıdır sözüm ona tavan aralarında gül yaprakları gibi kuruttuğumuz…
Güne uyanmak yürek ister, sevda ister, günaydın şiirleri ister. Uzun bir ırmak gibi hayatın damarlarında dolaştığımız günlere uyanmak.
Öyle mesailerde çürüdüğümüz, yalnızlıktan kuruduğumuz, yaşamın dışında her şeyi sırtımıza kambur ettiğimiz günlere uyanmak değil.
Güne uyanmak (hep) beraberlik ister.
Öyle birileri daha fazla uyusun diye erken uyanmak değil, beraber uyanmak kaçta uyanılacaksa; beraber vurmak çekici demire, ne kadar vurulacaksa; beraber gülebilmek kaç ağız gülünecekse…
...
GÜNAYDIN ŞİİRLERİ
kuşlarla beraber uyanacaksın
motorları mavilere sürecek balıkçılar
kepenkleri açılacak dükkanların
çocuklar uykulu gözlerden süzülecek okullara
anneleri arkalarından son bir kez bakacak balkonlarda
otobüs duraklarında hiç olmadıkları kadar yakın insanlar birbirlerine
sokak lambaları soluklaşacak sabahın beyazlığında
önce çıplaklığın uyanacak sonra sıcaklığın
sen günaydın derken dostlarına
ben seni gecede aramaktan bitkin
uykuya dalacağım
saçların uzamış üstelik düşlerimde
ağzın öpülmeye çatlamış toprak toprak
beni de özlemişsin kendinden saklayarak
içini bir ur gibi sarmış bu hasret,
sokağa çıkacaksın, yeni başlayan yağmurdan
ilk damla gözlerine düşecek, ıslanacak bir şehir gözlerinden sebep
ben gecede dolaşan bir dinginlik
sen gölgelerle çoğalan serinlik
bak sevgilim ay çekiliyor usulca gökyüzünün sularından
aydınlanıyor her yer, ülkene güneş doğuyor
önce saçların uyanıyor ince ve kırılgan
yaramaz bir çocuk gibi dokunuyor yüzünün çizgilerine,
ağzın dilini arıyor bir süre, bir süre nefesini
gülün inceliğini ezgi biliyor sesinin tınısı
ellerin neye dokunsa ardı sen
ayakların seni değil, yeni bir günün heyecanını taşıyor
tanımadığın insanlar seni bekliyor duraklarda
adın sabahın en güzel saati, duruluyor dudaklarda..
...
Önce değiştirmeye güne uyanmakla başlayacağız.
Her şeyden önce günaydın demeyi öğreneceğiz birbirimizin gözlerine bakarak..
Günaydın..
Onur Can