SEVGİYLE KAL ...
SEVGİYİ YÜREĞİNDEN EKSİK ETME!
Kendimle savaşım ve duygularımla verdiğim o sayılı mücadele
sanırım bu gece sona erdi. Ve ben ilk defa demir kapıların ardında
gizli güneşimin senin yüreğine doğmasına izin verdim.
Hiç böyle olmamıştım ben bilmem, belki de olmuştum...
Gökyüzünü izledim bütün gün. Ve ağaçları ve kuşları ve seni...
Öyle huzur dolu ve öyle mutluydum ki, içimde taşıdığım ve
ağır diye nitelendirdiğim bu sonsuz sevginin aslında beni
yenileyen tek duygu olduğunu farkettim her tebessümde.
Çünkü, gözlerimde senin derinliğin, ellerimde senin sıcaklığın
ve ruhumdaki varlığınla beni sen, sadece sen yaşatıyordun...
Ve artık ağır gelmiyordu bu aşk bana. Özümdeydi ve bir parçamdı
tıpkı senin gibi... Aşık olmaktan utanmadım bu gece...
Eskiden hafif derdim bu yüce duyguya, sadece hafif...
Belkide gereksiz bulurdum, bilmiyorum.
Kalpte derin, koparması zor ve sürekli içerilere işleyen korkunç
bir yara olduğunu düşünürdüm aşkın. Belki de doğru... Yaraydı.
Ama gelişimini izlediğin ve kendi ellerinle iyileştirdiğin bir yaraydı bu.
Şimdi, kalbimdeki yaranın acısı, o yürek yanması daha da büyüyor.
Bu çektiğim acı, sana olan sevgimi yüceltiyor, sonsuzlaştırıyor adeta...
Bilmezdim duyguların en yücesini bu derde düşmeden önce ve
hissetmezdim hiçbir insanı böyle yüreğimde seni sevmeden önce...
Bu gece odamın duvarları haykırdı bana,
"Aptal! Bunun adı aşk." diye.
Ve susturamadım kalbimin çığlıklarını... Derken gözyaşlarım
ve hıçkırıklarım bozdu gecenin bütün o güzelim sessizliğini
ve uyandırdı beni tatlı rüyamdan.
Sen rüya idin, ben rüya idim ve yaşam koskocaman bir rüya
idi yalnızca... Beni sana bağlayansa gördüğüm rüyanın
en büyülü, en şehvetli anıydı sadece...
Biliyorum, sen beni hiç tanıyamayacaksın. Belki, hiçbir zaman
cesaretimi toplayıp konuşamayacağım seninle;
Ama senin o büyülü sevginle yaşayacağım.
Kimbilir... Belki de bir gün, bir yerde görüşmek ümidiyle...
Sonsuz Sevgiyle Kal...
Sevgiyi yüreğinden hiç ama hiç eksik
alıntı
emeğine yüreğine sağlık metin abi..
SEVDİĞİN KADAR SEVİLİRSİN
YERIN SENI ÇEKTIGI KADAR AGIRSIN
KANATLARIN ÇIRPINDIGI KADAR HAFIF...
KALBININ ATTIGI KADAR CANLISIN
GÖZLERININ UZAGI GÖRDÜGÜ KADAR GENÇ...
SEVDIKLERIN KADAR IYISIN
NEFRET ETTIKLERIN KADAR KÖTÜ...
NE RENK OLURSA OLSUN KASIN GÖZÜN
KARSINDAKININ GÖRDÜGÜDÜR RENGIN...
YASADIKLARINI KAR SAYMA:
YASADIGIN KADAR YAKINSIN SONUNA,NE KADAR YASARSAN YASA,
SEVDIGIN KADARDIR ÖMRÜN..
GÜLEBILDIGIN KADAR MUTLUSUN,ÜZÜLME,BILKI AGLADIGIN KADAR GÜLECEKSIN..
SAKIN BITTI SANMA HERSEYI,SEVDIGIN KADAR SEVILECEKSIN..
GÜNESIN DOGUSUNDADIR DOGANIN SANA VERDIGI DEGER
VE KARSINDAKINE DEGER VERDIGIN KADAR INSANSIN.
AY ISIGINDADIR SEVGILIYE DUYULAN HASRET
VE SEVGILIYE HASRET KALDIGIN KADAR ONA YAKINSIN...
UNUTMA YAGMURUN YAGDIGI KADAR ISLAKSIN
GÜNESIN SENI ISITTIGI KADAR SICAK..
KENDINI YALNIZ HISSETTIGIN KADAR YALNIZSIN
VE GÜÇLÜ HISSETTIGIN KADAR GÜÇLÜ..
KENDINI GÜZEL HISSETTIGIN KADAR GÜZELSIN..
ISTE BUDUR HAYAT..
ISTE BUDUR YASAMAK,BUNU HATIRLADIGIN KADAR YASARSIN
BUNU UNUTTUGUNDA ALDIGIN HER NEFES KADAR ÜSÜRSÜN..
VE KARSINDAKINI UNUTTUGUN KADAR ÇABUK UNUTULURSUN..
ÇIÇEK SULANDIGI KADAR GÜZELDIR..
KUSLAR ÖTEBILDIGI KADAR SEVIMLI..
BEBEK AGLADIGI KADAR BEBEKTIR..VE HERSEYI ÖGRENDIGIN KADAR
BILIRSIN,BUNUDA
ÖGREN
SEVDIGIN KADAR SEVILIRSIN...
Asli Tan
GÜZEL BİR SÖZ SÖYLE
VEYA HİÇBİR ŞEY SÖYLEME
Geçenlerde ziyaret ettiğim bir fırça fabrikasının genel müdürünün masasında, ziyaretçi koltuğuna dönük olarak şu özdeyiş güzelce çerçevelenmiş halde duruyordu:
?Bana güzel bir söz söyle veya hiçbir şey söyleme?. Böyle bir deyişin insanları iyimser olmaya cesaretlendirmede zekice bir yol olduğunu düşünerek onu tasdik ettim. Gülümsedi ve şöyle dedi: ?Etkili bir uyarıcı değil mi? Ama benim oturduğum yerden bakınca bu daha da önemli.? Çerçeveyi kendisine çevirdi ve böylece çerçevenin arkasında yazan ve onun oturduğu yerden görünen yazıyı gördüm: ?Onlara güzel bir söz söyle veya hiçbir şey söyleme.?
İyi şeyler söylemek sizi canlandırır, kendinizi daha iyi hissetmenize neden olur. İyi şeyler söylemek diğer insanlarında kendilerini daha iyi söylemelerine neden olur.
Dr.D.J.Schwartz
Her insanın dikeni vardır, gülü vardır. Gülünü görecek, oradan seveceksin. Esat Çoşan
Evlilik ağacı...
Yeni evli bir çift vardı. Evliliklerinin daha ilk aylarında, bu işin hiç de hayal ettikleri gibi olmadığını anlayıvermişlerdi. Aslında birbirlerini sevmiyor değillerdi. Son zamanlarda o kadar sık olmasa da, evlenmeden önce sık sık birbirlerini çok sevdiklerine dair ne kadar da dil dökmüşlerdi. Ama şimdilerde, küçük bir söz, ufak bir hadise aralarında orta çaplı bir kavganın çıkmasına yetiyordu.
Bir akşam oturup, ilişkilerini gözden geçirmeye karar verdiler. Her ikisi de, boşanmayı istememekle beraber, işlerin böyle gitmeyeceğinin farkındaydılar.
Erkek, Aklıma bir fikir geldi dedi. Bahçeye bir ağaç dikelim ve eğer bu ağaç üç ay içinde kurursa boşanalım. Kurumaz da büyürse bunu bir daha aklımızdan geçirmeyelim. Bu süre içinde de ayrı ayrı odalarda kalalım.
Bu ilginç fikir hanımının da hoşuna gitti. Ertesi gün gidip bir meyve fidanı aldılar ve birlikte bahçeye diktiler.
Aradan bir ay geçti. Bir gece bahçede karşılaştılar. Her ikisinin de elinde içi su dolu birer bidon vardı.
alıntı