avaşın en kanlı günlerinden biriydi.
Asker en iyi arkadaşının az ileride, kanlar
içinde yere düştüğünü gördü. İnsanın başını
bir saniye siperden çıkaramayacağı gibi bir
ateş altındaydılar.

Asker teğmenine koştu hemen:
- Komutanım, bir koşu arkadaşımı alıp geleyim mi?
'Delirdin mi?' der gibi baktı teğmen...
— Gitmeye değmez oğlum, arkadaşın delik deşik olmuş.
Büyük olasılıkla ölmüştür bile. Kendi hayatını da tehlikeye
atma sakın!

Ama asker o kadar ısrar etti ki, teğmen izin vermek
zorunda kaldı.

- Peki, dene bakalım!

Asker yoğun ateş altında fırladı siperden ve mucize eseri,
arkadaşının yanına kadar gitti, yaralı arkadaşını sırtlandığı
gibi taşıdı. Birlikte siperin içine yuvarlandılar.

Teğmen koşup yaralıya bir göz attı ve nefes nefese bir kenara
yıkılmış askere döndü:·- Sana hayatını tehlikeye atmaya değmez,
dememiş miydim? Bu zaten ölmüş...

- Değdi Komutanım, değdi! d edi asker.
- Nasıl değdi, arkadaşın zaten ölmüş, görmüyor musun?
- Gene de değdi komutanım, çünkü yanına vardığımda henüz yaşıyordu...

Ve onun son sözlerini duymak, dünyalara bedeldi benim için...
Ve, hıçkırarak, arkadaşının son sözlerini tekrarladı:
'Geleceğini biliyordum!'


GELECEĞİNİ BİLİYORDUM!


Kalbimizde 'arkadaşlık' denilen bir mucize var. Nasıl olduğunu,
nasıl başladığını bilemezsiniz. Ama bunun özel bir armağan
olduğunu, Allah'ın bir lütfu olduğunu bilirsiniz.
Gerçekten de arkadaşlar nadide mücevherlerdir. Yüzünüzü
güldürüp, başarmanız için cesaret verirler.
Sizi dinlerler ve kalplerini açmaya hazırdırlar.

alıntı...

emeğinize sağlık çok anlamlı ve güzel bir paylaşım

hoşgeldin emeğine ve güregine sağlık

EMEĞİNİZE SAĞLIK
AMA KAYNAK GÖSTERMEMİŞSİNİZ YA DA ALINTI DİYE KONUN SONUNA YAZIN

YOKSA YAZDIKLARINIZ SİLİNECEKTİR

Ben daha bugun buraya uye oldun ne nasil oldugunu pek bilmiyorum

güselllllllll..emeğine sağlık