Hayatin kitap olsaydi adini ne koyardin?

Bir kitap olsaydi hayatin, gonul kutuphanesinin neresine koyardin onu? Tarih kitaplarinin mi, felsefe kitaplarinin mi, romanin mi, siirin mi, yoksa gunluklerin arasina mi? Goze carpan bir yerde mi durmasini isterdin veya dikkatle bakanlarin bile goremeyecegi bir yere mi yerlestirirdin onu? Sik sik acip okur muydun hayatinin kitabini, yoksa sadece ayda yilda bir, tozunu silmek icin mi eline alirdin? Veya busbutun unutarak onu gonlunun hic bakmadigin bir kosesine mi atardin? Peki kitabini eline alan sonuna kadar okur muydu, yoksa hemen sikilir atar miydi?

En huzunlu ve en sevincli anlarinda, hatta; 'Hayatimda ilk kez yasadiklarim.' yazisinin oldugu yerlerde, kagidin ucunu katlayip kitabini birakan bir okuru gorsen ne hissederdin? Senin icin en zor anlari gulumseyerek, en mutlu anlari aciyarak ve en ilginc anlari da anlamadan okuyanlara ne derdin okuyup bitirdiklerinde? Kararsiz oldugun zamanlarda, sonucu yanlis tahmin edenlere veya girisecegin islerde akil ogretmeye kalkanlara ne derdin? O da az gelirse, kendine aciyarak o begenmedigin omrun anlarini yeniden yasamak, tamamen farklilasarak yasamak ister miydin? Yoksa butun olmus bitmisleri bos mu verirdin?

Hayatinin muhtevasina degil de, kitabinin inceligine kalinligina bakanlar olsa moralin nasil da bozulurdu degil mi? Harflerin kucuklugu buyuklugu ile ilgilenenlere, ustelik cumlelerin kisaligindan hosnutsuzlara; o cumle, kelime ve harfleri yasayan biri olarak aci aci gulumser miydin? Heyecanla sonuc bekleyenlere ilgiyle bakar miydin okurlarken?

Hayatin bir eser olsaydi, sen edip olarak en cok hangi bolumlerini severdin? Hangi sayfalarini yirtip atmak, hangi satirlari tekrar tekrar okuyup altini cizmek, hangi cumleleri bir daha yasamak isterdin? Ve hayatin kitap olmaktan; kitap senin hayatini anlatmaktan memnun olur muydu?

ikinci, ardindan ucuncu ve dorduncu baski yapar miydin? Yoksa kitapliklarin raflarinda yillarca gereksiz, sade bir esya gibi birakir miydin?

Hayat kitabinin dis baskisina onem verir miydin? Sayfalarin en kaliteli kagittan olmasini ister miydin? Veya saman kagitlari kendine layik gorur muydun?

Kapagina nasil bir resim koyardin? Bir resmi belge mi; gulen, dusunen, aglayan veya sirtini cevirip giden bir portre mi olurdu kitabinin dis yuzunde?

Kitabina ne isim verirdin: 'Yasadiklarim', 'Hatiralarim', 'Dogrularim', 'Yanlislarim', 'Hayat Ne Kadar Kisaymis' veya 'Ask ve Nefretlerimin Antolojisi' mi olurdu adi eserinin?

Ve her seyden onemlisi, baska kitaplardan ne farki olurdu, fazladan ne anlatirdin, farkli olarak neyi vurgulardin, neyi soylemeyi gereksiz bulup gecerdin? Muhtevasi daha fazla ne ogretirdi okuyana, ne ders cikarirdi? En guzel yeri neresi olurdu? Baslangici mi, ortasi mi, yolunun sonu mu, hepsi mi, yoksa hicbir yeri mi?

Ne uslupla, hangi kelimelere agirlik vererek yazilmis olurdu? Yoksa kalb diliyle mi yazilmis olurdu hemen butun satirlari?

Hayatin kitap olsaydi, o kitabi sever miydin? Senin basucu kitabin olur muydu? Konusurken, yazarken, hayal ederken ona not alir miydin? Yoksa, gormezden mi gelirdin, inkar mi ederdin, utanir miydin yasadiklarindan?

Hayatin kitap olsaydi, hayati ozetler miydi, yahut sayisi bilinmeyen seri kitaplardan biri mi olurdu omur sayfalarin?
Hayatin kitap olsaydi...

Sahi sizin hayatiniz kitap olsa, adini ne koyardiniz?

donulmez aksamin ufkundayim..!!! emegine saglik..

hayatim bi kitap olsaydi adini koymazdim emegine saglik

TsK

sukurler olsun

hayat benim hayatim... emegine saglik