Allah-u Zülcelal'in rızasının kazanılması için, herhangi bir hizmet yapıldığında, ister kendisi tarafından, ister mü'min kardeşi tarafından yapılsın, sevinmelidir. Bu şekilde yapılmadığı takdirde, salih amel olmadığı için Allah-u Zülcelal'in rızasından mahrum kalır.

Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) şöyle buyurmuştur: "Bir kimse kendisi için istediği bir şeyi, mü’min kardeşi için de istemedikce, hakiki mü’min sayılamaz." (Ebu Davud)

Allah rızası için yapıldığından, aynı hizmet olsa bile sevinmesi lazımdır. Kendi yaptığı hizmeti sever, kardeşi yaptığı için sevinmezse, Allah için olmaz, belki nefsi için olur. Bu da hasetten başka bir şey değildir. Allah ve Resulü bundan razı değildir. Her halukarda mü'min kardeşi için hüsn-ü zan etmelidir. Su-i zanda bulunursa, kendisine faydadan başka her türlü zarar gelir. Mü'min kardeşi için hüsn-ü zanda bulunmak için kendini zorlayarak; "Sen kendin için istediğini, mü'min kardeşin için istemezsen, Allah razı olmaz; Peygamber Efendimiz ve sadat-ı kiram bunu istemez." diye kendi kendini tazir etmeli, azarlamalıdır.

Mü'min kardeşinin yaptığı her iyi ameli, kendisi yapmış gibi haz duymalıdır. Yine kendine söylenerek; Kıyamet gününde Allah-u Zülcelal: "Sen kendin için istediğini, mü'min kardeşin için istemiyordun. Halbuki ben, benim için yaptığından dolayı seviyordum. Sen ise nefsine hoş gelmediği için mi sevmiyordun?" derse ne cevap vereceksin?

Diyebilir misin ki: "Nefsimden dolayı sevmiyordum!" Allah'tan haya etmez misin böyle cevap vermeye?..

Öyle ise, nerede olursa olsun, hangi mü'min kardeşi tarafından yapılırsa yapılsın, Allah için yapılan hizmeti sevmek mecburiyeti vardır. Allah-u Zülcelal bizim her halimize (zahir-batın) muttali olduğu için, herşeyi, Allah ve Resulü'nün istediği şekilde dosdoğru yapmamız lazımdır. Şeyh Abdulkadir Geylani (Kuddise Sırruh) şöyle der: "Bir mü'min, mü’min kardeşine kızdığı zaman, eğer o içki içtiği, kumar oynadığı, namazı terkettiği, kardeşlerine hakaret ettiği için kızıyorsa, Allah-u Zülcelal'e hamdedip; "Allah kızdığı için ben de kızdım, Allah-u Zülcelal'e mutabaat yaptım. Şeytan ise onun haline seviniyordu. Burada şeytandan ayrıldım." diye düşünerek şükredecektir. Yine mü'min kardeşine kızdığı zaman, eğer: "O namaz kılıyor, ibadet ve zikir yapıyor ve sen de onun için kızıyorsan; "Ben Allah'tan ayrıldım, şeytan o kimseye kızdığı için kızdım, şeytana mutabaat yaptım!" diye üzülecek ve Allah'a istiğfar getirip, pişman olarak tevbe edecektir.

Nefsini tazir edip, Allah-u Zülcelal'e yönelecektir.

Burada anlattığımız hususlar, birbirini tamamla-maktadır. Böyle yaptığımız taktirde Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem'in: "Allah-u Zülcelal için sevip, Allah-u Zülcelal için buğzetmek!" (Buhari) hususundaki hadisinin hükmünü yerine getirmiş oluyoruz.

Hal böyle olunca, hangi cemaatten, hangi tarikatten olursa olsun; birbirimizin hizmetini takdir edip sevmemiz gerekmektedir.

Aksi halde, ayet ve hadislere muhalefet etmiş oluruz!.. (alıntı)...

gönlüne emeyine saglık

Allah razı olsun güzel paylaışm.