iSLAMDA KAYIRMA OLMAZ

Hazreti umer, hilafeti zamaninda, yaninda oglu Abdullah ve Hz. Hasan oldugu halde Medine sokaklarinda dolasiyorlardi. Bir sokaktan gecerken gayet zayif kalmis, bakimsiz bir cocuk gorup, «Bunun hic kimsesi yok mu acaba? Nasil insan bunlar cocuga hic bakmamislar» dedi.

Oglu Abdullah, «Baba taniyamadin mi? O senin torunun, benim de kizimdir.» deyince, Hz. umer kizdi ve «Yaziklar olsun sana!..» dedi.

Babasinin ofkelendigini anlayan oglu, «Baba ne yapayim, sen halifesin bana biraz daha fazla imkan versen cocuga daha iyi bakardim. Elindeki imkanlari kullanip bana daha fazla firsat vermiyorsun ki.» dedi. Bu soz uzerine Halife: «ValIahi oglum, diger muslumanlara yaptigimdan daha fazlasini sana yapamam. Onlara ne yapiyorsam sana da ancak o kadar yapabilirim. Bunu boyle bil!» dedi.