Bir insani bu kadar dusunmek ve baktigin yasadigin her guzelligi ona yakistirmak ve onun la paylasmayi istemem. ne kadar hos ve bazende buruk bir tebessum yasatir bana... bu karmasik olsada... insan karmasik bir yapittan da ibaret heralde...

mkaraca der ki:insan karmasik bir yapitan da ibaret herhalde

haklisiniz hep bundan degil midir ki insanlari bazen anlamayisimiz ya da anlasilamamamiz.cunku her insan farkli donanimlarla meydana gelmis.duygu adinda cesitli hisler barindiririz ama her insanda duygu denilen bu hissiyatlar olmasina ragmen insanlar bunu farkli yasar ve farkli yansitir.
gonlunun sevincle doldugu bir anda gozlerinden yaslarin gelmesi ve de yine gonlunun huzunle kaplnadigi bir anda hickiriklarinla beraber goz yaslarinin sel olup akmasi hep bu karmasanin urunu degil midir?

iste bu noktada insan bence bir mucizeyle kendini ozel ve farkli kilmayi basariyor peki bunu nasil mi yapiyor?karmasanin icinde o duygularin var oldugunu bilerek ve onu o karmasa huzmesinden siyirip alarak,onu yasatarak ve yasayarak sanirim.

yasam bir karmasa degil midir ki zaten

bilmem simdi ben de biraz laf karmasasi yaptim herhalde

nacizane...

harikalar hepsi.ellerinize saglik

"saglik" seklin de tamamlamak isterim izninizle.hani "elerinize" kismindan sona saniyorum ki anlasildiniz ama yarim kalmis cumle yarim kalmis bir ruya gibidir.o yuzden ruyalarimizin hic bir zaman yarim kalmamasi umidiyle