Günlerden sonra nihayet evde tek başıma kaldım bugün.Şöyle .keyifle her yeri temizledim.yemek yaptım,hatta yeni edindiğim bir tarif üzerine pasta bile.Ama itiraf edeyim,yemek yapmaktansa versinler bana su ,sabun ,bez hiç yorulmadan silerde silerim.şöyle canım bir tatlı falan çekti mi çok üşenirim ,ooo zor iş al bir bardak çay .batır içine bisküvi olsun işte.Hatta nezih yerlerde bile çayıma bisküvi batırırım hiç utanmam banane ya derim.
İşte böyle güzelliğim ;bugün böyle geçti ne zamandır sana bakmayı düşünüyordum .zamansızlık, iş güç ,eve geç geliyorum zaten ne bileyim işte bahane belki .Resimlerime ait küçük bir sandık var evimde hani eski çeyiz sandıkları var ya onların küçüğü ,içi saten örtüyle kaplı .üzeri cilalı ahşap çiçekler pullar ,hem de salonun en güzel yerinde seyreder bizi bir gelin gibi ,sanki içinde sakladığı hazinenin kıymetini bilircesine gururla .
Az önce o sandığı sildim özenle ,açtım kapağını ahenkle .öyle çok albüm var ki eskiden hepsini tarih sırasına göre yerleştirir sık sık bakardım .Zamanla sayıları artı albümlerin,bende zamansızlıktan eski özeni gösteremez oldum resimlerime .Senin hangi albümde olduğunu biliyorum biraz da kararsız kaldım, bakıp bakmama konusunda ,dayanamadım işte açtım o kırmızı güzel albümün kapağını .Güzelim !bebeğim! tatlım! birtanem! ne kadar da güzelsin .yoksa ben mi fark etmedim yada benim güzellik anlayışım mı değişti yıllar sonra .Canımın içi üzerinde o renk renk örgülü kazak ,kumral saçlarında toklarınla ne kadarda doğal ve tatlısın sanki kartpostaldaki çocuklar gibi.Ne kadarda mahçup ,utangaç ,ezik bakmısın.Hep böyle utangaçtın .hatırlıyor musun? o gül yüzlü öğretmenin size oturma ya gelmişti de sen evin arka odasından çıkamamıştın ve bir gün okulda seni yanına çağırmıştı hani gitmeye korkmuştun oysa senin tokalarına bakacaktı güzel öğretmenin .Hele o çok sevgili canının içi dayın sana ‘Allah ımı çok seviyorsun beni mi ?’ diye sorduğunda. Nasıl da korkudan “önce seni sonra Allahı” der ve sonra laf işitirdin..Şimdi burada otursak seninle konuşsak karşılıklı ne çok anı çıkar değil mi?bazıları komik,bazıları kederli..
Canımın içi;çık şu resimden ,giydiğin örgü kazağın ve pazen etekliğinle gel yanıma bak bu örgü kazaklar, gene çok moda gel utanma ,öyle mahçup bakma bana ,gel tutayım elinden güzellik ,götüreyim seni okuluma .Acaba orada akranlarını görünce ne yaparsın ?utanma sınıfa girmeye ,onlar da sen gibi işte şimdilerde inatçılığın şımarıklığın adı ben merkezci,prensipli oldu ,oysa sen hiç soru bile sormadın duygularını ifade edemedin ,ağlayamadın hatta ,isteyemedin ,senin oyuncakların bebeklerin marka giysilerinde olmadı .Ama üzülme sakın çocuğum senin hayallerin vardı,güneş kadar güzel düşlerin vardı oyun oynadığın gerçek bahçelerin, ağaçların, yıldızların var dı,hamur yapardın çamurdan, meyveyi dalından yerdin.
Haydi güzellik utanmak yakışmaz sana .lütfen öyle mahçup bakma söyle içinden geçeni korkma ayıp diye ,günah diye susma ! senin yüreğin var canımın içi en önemlisi, ve de senin gibi güzel senin gibi çalışkan ,senin gibi sevgi dolu ,senin gibi yetenekli, senin gibi ülkesine aşık, ama mahçup bakmayan kendine özgüveni tam öğrencilerin var kendini ve dünyayı seven .. lütfen mahçup bakma çocukluğum.Hatta gel haydi çaya bisküvi batıralım.
(alıntı)

valla çaya bisküvi batırmasına bayılırım ben de,içimizdeki çocuğu hiçbir zaman bitirmemeliyiz..
çocukluğum benim......
ne kadarda saf,ne kadarda temiz günlerdi....
keşke dönebilsem....
babam da olurdu hem o zaman......

bende isterdim dönmeyi çoçukken bu kadar sorumluluk yoktu abla üzülme

üzülmemek eldemi

emeğine sağlık ablam

sağol kara kızım...