Amerika’da Robert Fulton’un Clament adındaki ilk buhar gemisi, Hudson Nehri’nde ilk seferine hazırlanıyordu. Nehrin iki yakasında, bu tarihi hadiseyi görmek için, onbinlerce insan toplanmıştı. Seyircilerden biri karamsar, yaşlı bir çiftçiydi.

- Gemiyi yürütmeyi asla başaramayacaklar, diyordu. Fakat gemi çalışmıştı, sürati gittikçe arttı. Hızı arttıkça, geminin bacasından çıkan duman koyulaştı. Kalabalık halk bu büyük başarıyı çılgınca alkışladı. Karamsar, yaşlı çiftçi ise gördüklerine inanmazcasına başını iki yana sallayarak: - Ama gemiyi asla durduramazlar, diyordu. Gün içerisinde bu ihtiyar çiftçi ile benzer kişilik yapısına pek sahip insanla karşılaşabilirsiniz;

Bu tip insanlar trafik kazalarının en kuvvetli yorumcularındandır. Kaza yapan araçların durumları hakkında yaptıkları yorumlar ile kazazedelerin gerilmiş olan sinirlerin daha da gerilmesine katkıda bulunurlar.

Hasta ziyaretlerinde ev halkının ve hastanın moralini bozma da çok marifetlidirler.

Çalışma ortamlarındaki tüm olumsuzları keşfedip bunu en kısa zamanda çevreye yaymakla kendilerini sorumlu hisseden bu insanların diğer insanlarla iletişimlerini yine olumsuz eleştiriler oluşturmaktadır.

Özel yaşantısında da eşleri ya da çocuklarından yana sürekli negatif elektrik alan insanların da yaşantısı gittikçe çekilmez bir hal alır.

Bütün bu olumsuzlukları bize yaşatarak ruhumuzu bunaltan insanların kişilik yapılarının büyük bir kısmı aile ortamlarında şekillenmektedir. Anne-babaların konuşmalarında geçen en ufak bir olumsuz cümle onların hafızalarına hemen yer etmektedir. Örneğin kullanılan ‘nefret ediyorum’ sözcüğü bile ileride çocuğun ailesine yaşatacağı kötü bir sürpriz ile kendini hatırlatacaktır.

Araştırmalar ebeveynlerin çocuklarına söyledikleri her olumlu şeye karşılık, ortalama on olumsuz şey söylediklerini ifade ediyor. Bu durum on iki yaşındaki bir çocuğun daha şimdiden yüz bin olumsuz şey duymuş olduğunu ve günde yirmi azar işitmiş olacağını ortaya koyuyor. Bu şekilde şekillenen bir çocuğun da gelecekte olgun davranışlar göstermesi mümkün olmuyor.

Hayata olumsuz bir çerçeveden bakan insanlar sadece çevrelerindekini bunaltıp sıkmakla kalmayıp aslında en büyük kötülüğü kendinlerine yapıyor. Bir kişinin olumlu bir düşünceyi 4-7 saniye aklında tutarken henüz gerçekleşmemiş bir olayı saatlerce, günlerce hatta bir ömür boyu kaygı duyabiliyor.

Bazılarının Pollyannacılık diye adlandırdığı bu yaşam felsefesinin temelini pozitif düşünmek ve negatiflikten kaçmak oluşturuyor. Olumlu düşünmeyi alışkanlık haline getirerek huzurlu bir nefes almanın birkaç yolu var:

. Olumsuz görüşlere sahip olan insanlarla aynı bakış açısını kullanmayın.

· Olaylara karşı tutum ve davranışlarınızı denetlemeye çalışın.

· Cesaretinizi arttıracak, size güç verecek insanlarla beraber olun.

· Hataları değil çözümleri görebilen insanlarla diyalog kurun.

· Motivasyonunuzu arttıracak sözler bularak kendinize amigoluk yapın.

· Düzenli nefes alma tekniklerini kullanın.

· Gözünüzde başarısızlık değil başarı görüntüleri oluşturun.

· Hayatın çok kısa olduğunu üzüldüklerinizin aslında çok da önemli olmadığını unutmayın.

alıntı

. Cesaretinizi arttıracak, size güç verecek insanlarla beraber olun.
· Hataları değil çözümleri görebilen insanlarla diyalog kurun.

bunlar çok önemli ve insanın hayatını gerçekten çok etkileyecek şeyler.Doğru arkadaş bulursan yaşamında o yönde gider,çözümleri gören insanlarla birlikte yaşayalım..
emeğine sağlık abi

çok sağol teşekkürler imren