ibrahim Peygamber, fedakarligin sultaniysa; ismail Peygamber, kullugun cocuksu 'evet'idir.

Bir guvercinden soz acilir ibrahim Peygamber deyince. Akillara durgunluk veren bir hadisedir. Goren olmus mudur gozleriyle bilinmez. Amma peygamber kissasidir, vardir bir hikmeti denilir, anlatilir asirlar boyunca...
Bir guvercin kissasidir aslinda. Bembeyaz midir, yoksa gumus renginde midir muhim degil. Ancak boyle bir ic guzelligini suphesiz disina da aksettirmistir Rahman!
Kursaginda birkac damlacik su tasimaktadir. Alevleri goklere yukselen bir ateszara dogru ilerlemektedir guvercin. Nice diyarlardan gorulmustur dumani. Nice delikanlilar, yigitler kosmustur "yangini sondurmeye". Kaf Dagi'ndan inmistir nice devler.. iyilik cusseyle degil ya, karincalar da tutusmustur yardim askiyla. Onlar da hep bir elden su tasirlar bu muthis alevleri sondurmek gayesiyle.
Allah'in gorevli melaikesi de bos durmamaktadir oysa. Bu arada guvercini farkediverir bir melek. Biraz da saskinlikla sorar: Ah guvercinim! Sana mi dustu bu yuk?! Nedir o agzindaki, yoksa su mu tasirsin atese?!
Guvercin belki de beklemedigi bu soruya pek aldiris etmeden ucmaya devam eder. Yolu uzundur, yokusu coktur bu yolun.
"Evet" diye mirildanir. "Atese kosuyorum. Ates benim bagrimi yakti, yanmasin ibrahimler diye..."
Melek, hikmetini anlayamadigi icin olsa gerek biraz da saskinligi artmis halde deyiverir: "Ey guvercinim! iyisin, hossun amma bu bir damla su mu sondurecek atesi. Bana kalirsa var git yoluna. illa yardim etmekse niyetin, dua et Allah'a."
Guvercin elcidir halbuki. Bunun farkinda olusunu su guzel kelimelerle suslemektedir:
"Evet. Pekala ben de biliyorum bu hircin ates sonmez benim tasiyacagim bir damlacik suyla. Lakin, bunu tasiyorum. Maksat safimiz belli olsun!"

tsk emegine saglik

seninde yuregine saglik gardas

Allah razi olsun

emegine saglik kardesim
safimiz bellidir. ALLAH dogru yoldan ayirmasin..
kanimiz aksada zafer islamindir.

emegine saglik.