dostumsan dostunum aynan olayım daha nice yıllar sırt sırta bu zalim hayata karşı mücadeleye devam derdim ahhh ah

seni çok seviyorum derdim

Dost musun?

Oyleyse canın canımdır...

Aynan olmalIyım...

Yuzune soyleyebilmeliyim her seyi...

Hem sakınmadan, mertce...

Hani bilirsin, esirgemem lâfımı,

Ne sekil gelirse, oylece...

Hazırım tüm ictenligimle konusmaya, ama,

Seni de dupduru isterim karsimda...

Dostsan,

Gozlerimin icine baka baka yaka silk benden!

Arkamdan sikayetlenme!

Yigit ol! Gerekirse yigitce azarla, cekinme!

Lâf degil, icraat beklerim senden!

Oyle bak ki, hislerini gorebileyim...

Oyle hisset ki, guvenle bakabileyim...

Sevmem, ölenin ardından agıt yakmayı!

Dil dönerken soylenmeli her sey...

Kulak duyarken anlatılmalı...

Göz bakarken bakmalıyım sana...

Can sag iken sarılmalı...

Keşkelere meydan vermemeli hayatım,

Pismanlıklarla yogrulmamalı....

Hayır!

Dirime selâm vermeyen,

Olume de fazla yaklasmasın!

Dostsan, ölmemi bekleme!

Haklıysam, yaşarken savun beni!

Yasarken yanımda ol!

İnanmıssan bana, kimse cevirmesin seni yolundan!

Ve inanmamıssan, sakin rol yapma!

Her soyledigimi onaylaman şart degil...

Her yaptıgımı begenmen de gerekmez...

Dostsan, rahatca elestir, fikrini rahatca soyle, sıkılma!

Yadırgayabilirsin beni,

Ve ben de seni tuhaf bulursam sasirma...

Kandırmanı aslâ kabul edemem!

Her dedigini, her yaptigini hos gorurum, ama,

Beni, bana sormadan yargılama!

Her yedigimiz aynı olmaz belki,

Her dakikamiz birlikte gecmez...

Her guldugunde gulmeyi garanti edemesem de,

Ağladıgında seninle birlikte oturup aglarım...

Belki her çagırdıgında gelemem fakat

Derdine ortak ararsan, kosarım...

Ben de herkes gibi insanim elbet,

Ne göklere cıkar beni, ne de yerin dibine sok!

Senin işin bu degil!

Benim zaten bir yerim var herkes gibi yer ile gök arasında...

Dostsan,

Kucumsemeden, kufretmeden,

Sevgiyle, saygıyla ve huzurla gel sokağıma...

Dinlenmek istediginde, hic duşünme, sana ozel bir limanım,

ama...

Yoruldugum zamanlarda,

Diledigimce sığınabilmeliyim koylarına...

Seni bir çocuk kadar saf sevebilirim

Ve bir deli kadar art niyetsiz...

Ugruna seve seve hesabı şaşırırım...

Gormezden gelebilirim yanlıslarını...

Baskaları enayilik sayabilir,

Baskaları akılsızlıgıma yorabilir,

Bunlari dert bile etmem, ama,

Sen, aslında aptal olmadıgımı,

Her an, tekrar tekrar hatırla!

Ve sakin beni aptal yerine koymaya kalkısma!

Seviyorsan, cimrilik etme, soyle!

Muhabbeti varken, yokmus gibi yapanla,

Hic sevmedigi halde, yılışıp durana sinir olurum!

Neyse, o olmalı insan...

Kendisi olmaktan korkmamalı!

Kendisi olmaktan kacmamalı!

Bil ki, sensin diye seni bırakmam, ama,

Ben oldugum icin bırakırsan beni,

Yas da tutmam arkandan!

Bedel mi?

Odemeyeceksen cıkma yola!

İcten pazarlik edersen, ancak kendine edersin...

Kendince kuser barısır, kendi kendini yersin!

Dostsan, mevsimince yağ...

Kışsan kar ol, güzsen yagmur...

Soğuğuna, sıcagına, esip savurmana itiraz etmem,

Senden, ille de bahar olmanı beklemem, ama,

Dayanmalısın en siddetli fırtınalarıma...

Belki de cok geldi bunca talep...

Bana karsı hicbir mecburiyetin yok, korkma...

Sana fazla geldigim ilk anda,

Arkana hic bakmadan, donup gidebilirsin...

Gecip gidebilirsin, borcluluk hissetmeden...

Mutlaka bir aciklama da beklemem senden, ama

Gitmeye davranırsam bir gün,

Sen de karşımda set olma!

Dost musun?

Oyleyse, canın canımdır,

Yoluna baş koymaya hazırım ya,

Başını da yollarımda isterim, unutma...

iyiki varsın

iyiki varsın derdimm

tmm abartma

ne abartmasıı?