ilkokuldayken tanidigim ve cok hoslandigim bir kiz vardi.
Duzenli, tutumlu, disiplinli, titiz ve caliskan bir kiz.
Sinifta ben de caliskanlar arasindaydim ama o herkesin begendigi
ve hep o olmak istedigi biriydi.
Onun defterleri hep tertemiz dururdu.
Her sayfasi tertemiz, her sayfasi duzenli...
Benimkiler se bir o kadar duzensiz ve her sayfasinda
Hic cikmayan kucuk siyah lekeler olurdu,
hep burus burustu.
Onun sa nasil boyle temiz tutabildigine bir anlam veremezdim.
Hic hata yapmaz mi, hic silgi kullanmaz mi bu kiz derdim.
Sonunda onu uzaktan izlemeye karar verdim.
Herseyimiz ayni gibi gorunuyordu.
Kalemler ayni, defterler ayni hatta silgilerimiz bile ayniydi...
Sonra kucuk gibi gorunen
fakat aslinda cok buyuk bir fark dikkatimi cekti.
insandi, elbet o da hata yapardi
ama o silmeyi bilirdi.
Ben se hic ogrenemedim...
Belki de bu yuzden parca parca sevgiler durur hep bir kosemde.
Ah keske bir ogrenebilseydim.
ugrenebilseydim de ilk seni silseydim...

emegine saglik hemso

sagol hemso cok guzelmis ya

Belki de bu yuzden parca parca sevgiler durur hep bir kosemde.
Ah keske bir ogrenebilseydim.
ugrenebilseydim de ilk seni silseydim

tsk. ler arkadaslar